DOBRY, UPORZĄDKOWANY KIERUNEK

Dobry, uporządkowany kierunek (ang. Good Orderly Direction) – to urocza gra z G.O.D., prawda? Niektórzy z nas plączą się trochę przy słowie „Bóg”, więc ten skrótowiec przypomina nam, że szukamy zasady, kompasu, a nie debaty. W Kroku Jedenastym dowiadujemy się, że mamy się modlić o poznanie woli Boga wobec nas i o siłę do jej spełnienia [86]. Właśnie to oznacza dobry, uporządkowany kierunek: codzienną praktykę dostrajania się, słuchania, a potem działania z jasnością i celem. Modlitwa Trzeciego Kroku na stronie 63 nadaje ton: „Uwolnij mnie ode mnie samego”. Kiedy przestajemy reżyserować przedstawienie, ład sam znajduje drogę. Obietnice na stronach 83–84 opisują rezultat: intuicyjnie wiemy, jak postępować w sytuacjach, w których kiedyś się gubiliśmy. To jest dobry, uporządkowany kierunek w działaniu – nie sztywny zbiór reguł, ale płynne przewodnictwo, które przychodzi, gdy pozostajemy w więzi i stosujemy te zasady we wszystkich naszych poczynaniach.