Dwanaście Koncepcji,
obie wersje w całości

Ostateczna odpowiedzialność oraz najwyższe uprawnienia dla światowych służb AA powinny zawsze należeć do zbiorowego sumienia całej naszej Wspólnoty.

Gdy w 1955 roku grupy AA zatwierdziły stały statut swojej Konferencji Służby Ogólnej, przekazały tym samym Konferencji pełne uprawnienia do czynnego utrzymywania naszych służb światowych i tym samym uczyniły Konferencję – z wyjątkiem wszelkich zmian w Dwunastu Tradycjach lub w artykule 12 Statutu Konferencji – rzeczywistym głosem i skutecznie działającym sumieniem całej naszej społeczności.

Jako tradycyjny sposób tworzenia i utrzymywania jasno określonej relacji roboczej między grupami, Konferencją, Radą Służby Ogólnej AA i jej korporacjami służb, personelem, komisjami i kierownictwem, a tym samym zapewnienia im skutecznego przewodzenia, proponuje się tutaj, abyśmy przyznali każdemu z tych elementów służb światowych tradycyjne „Prawo do Decyzji”.

W całej strukturze naszej Konferencji powinniśmy utrzymywać na wszystkich odpowiedzialnych poziomach tradycyjne „Prawo do Uczestnictwa”, dbając o to, by każda kategoria lub grupa naszych światowych sług miała prawo głosu w rozsądnej proporcji do odpowiedzialności, jaką każda musi ponosić.

W całej strukturze naszych służb światowych powinno obowiązywać tradycyjne „Prawo do Apelacji”, zapewniające nas, że głos mniejszości zostanie wysłuchany, a prośby o naprawienie osobistych krzywd zostaną starannie rozpatrzone.

W imieniu AA jako całości nasza Konferencja Służby Ogólnej ponosi główną odpowiedzialność za utrzymanie naszych służb światowych i tradycyjnie podejmuje ostateczne decyzje w ważnych sprawach ogólnej polityki i finansów. Ale Konferencja uznaje, że główna inicjatywa i aktywna odpowiedzialność w większości spraw służb światowych powinna należeć do członków Konferencji będących powiernikami, działających jako Rada Służby Ogólnej.

Konferencja uznaje, że statut i regulaminy Rady Służby Ogólnej są instrumentami prawnymi: że powiernicy są przez nie w pełni upoważnieni do kierowania i prowadzenia wszystkich spraw służb światowych Anonimowych Alkoholików. Rozumie się też, że sam Statut Konferencji nie jest dokumentem prawnym: że o jego ostatecznej skuteczności decydują zamiast tego siła tradycji i moc kasy AA.

Powiernicy Rady Służby Ogólnej działają w dwóch głównych rolach: a) w ważniejszych sprawach ogólnej polityki i finansów są głównymi planistami i administratorami. Oni i ich główne komisje bezpośrednio prowadzą te sprawy. b) Natomiast wobec naszych osobno zarejestrowanych i stale działających służb rola powierników polega głównie na pełnym posiadaniu udziałów i na opiekuńczym nadzorze, który sprawują dzięki temu, że wybierają wszystkich dyrektorów tych podmiotów.

Dobrzy liderzy służb, wraz z rzetelnymi i właściwymi metodami ich wybierania, są na wszystkich poziomach nieodzowni dla naszego przyszłego funkcjonowania i bezpieczeństwa. Główne przywództwo w służbach światowych, sprawowane niegdyś przez założycieli AA, muszą z konieczności przejąć powiernicy Rady Służby Ogólnej Anonimowych Alkoholików.

Z każdą odpowiedzialnością w służbie powinny wiązać się równe jej uprawnienia – a zakres tych uprawnień powinien być zawsze dobrze określony, czy to przez tradycję, przez uchwałę, przez konkretny opis obowiązków, czy przez odpowiednie statuty i regulaminy.

Choć to powiernicy ponoszą ostateczną odpowiedzialność za administrowanie służbami światowymi AA, powinni zawsze mieć wsparcie możliwie najlepszych komisji stałych, dyrektorów korporacji służb, kierownictwa, personelu i konsultantów. Dlatego skład tych podległych komisji i zarządów służb, osobiste kwalifikacje ich członków, sposób wprowadzania ich do służby, systemy ich rotacji, sposób, w jaki są ze sobą powiązani, szczególne prawa i obowiązki naszego kierownictwa, personelu i konsultantów, a także właściwe podstawy wynagradzania tych szczególnych pracowników, będą zawsze sprawami wymagającymi wielkiej staranności i troski.

Ogólne gwarancje Konferencji: we wszystkich swoich obradach Konferencja Służby Ogólnej ma się kierować duchem Tradycji AA, bardzo dbając o to, by Konferencja nigdy nie stała się ośrodkiem niebezpiecznego bogactwa lub władzy; by jej rozważną zasadą finansową były wystarczające fundusze operacyjne i do tego obfita rezerwa; by żaden z członków Konferencji nie został nigdy postawiony w pozycji nieograniczonej władzy nad którymkolwiek z pozostałych; by wszystkie ważne decyzje zapadały w drodze dyskusji, głosowania i, kiedy tylko to możliwe, znacznej jednomyślności; by żadne działanie Konferencji nigdy nie było osobiście karzące ani nie wywoływało publicznych polemik; by Konferencja, choć może działać na rzecz służby Anonimowym Alkoholikom, nigdy nie sprawowała żadnych rządów; i by, tak jak społeczność Anonimowych Alkoholików, której służy, sama Konferencja zawsze pozostała demokratyczna w myśleniu i działaniu.