…I KONIEC ZASTRZEŻEŃ

Wyrażenie „koniec zastrzeżeń” trafia w samo serce Kroku Czwartego i całego programu. Na [s. 70] czytamy: „Nie mamy już żadnych zastrzeżeń co do siebie i jesteśmy całkowicie gotowi przyznać, że jesteśmy alkoholikami”. Ta gotowość nie jest częściowa – jest całkowita. Zastrzeżenia to te ciche furtki, które zostawiamy otwarte: niewypowiedziane „ale może kiedyś będę mógł bezpiecznie pić” albo „ten Krok nie dotyczy mojego szczególnego przypadku”. To zabezpieczenia, które budujemy przeciwko całkowitemu poddaniu się. Obietnice na [s. 84] mówią nam, że „nie będziemy żałować przeszłości i nie będziemy chcieli zatrzaskiwać za nią drzwi” – tak się dzieje, gdy w końcu porzucamy każde zastrzeżenie. Prawdziwe zdrowienie wymaga, byśmy zamknęli każdy właz ewakuacyjny, nie dlatego, że jesteśmy zmuszeni, ale dlatego, że stosowanie półśrodków nic nam nie dało [s. 64]. Bez zastrzeżeń stajemy się w pełni gotowi do nauki, w pełni pokorni i w pełni wolni.