ODDAWAĆ TO DALEJ

Twój instynkt cię nie myli – „Oddawać to dalej” wskazuje prosto na Krok 12. Wielka Księga uczy, że ceną naszej trzeźwości jest oddawanie jej dalej. Na [s. 89] czytamy: „Praktyczne doświadczenie pokazuje, że nic tak nie zabezpiecza przed piciem jak intensywna praca z innymi alkoholikami”. To nie jest sugestia – to zasada przetrwania. Obietnice na [s. 84] też o tym napomykają: „Nagle uświadomimy sobie, że Bóg robi dla nas to, czego sami dla siebie nie byliśmy w stanie uczynić”. Ale to uświadomienie pozostaje żywe tylko wtedy, gdy się nim dzielimy. Oddawanie tego dalej jest w rzeczywistości sposobem, by to zachować; posłanie staje się silniejsze za każdym razem, gdy je przekazujemy.

Widziałem to we własnym życiu: kiedy trzymam swoje zdrowienie jak tajemnicę, zaczyna pleśnieć. Ale kiedy dzielę się swoją historią, czytam książkę z nowicjuszem albo po prostu słucham, moja własna trzeźwość dostaje świeży zastrzyk życia. Wielka Księga nazywa to „niesieniem posłania” – nie pouczaniem ani ratowaniem, tylko dzieleniem się tym, co sami otrzymaliśmy za darmo. A cud polega na tym, że im więcej dajemy, tym więcej otrzymujemy. To paradoks w samym sercu naszego zdrowienia.