چارچوب مرجع

چارچوب مرجع، به معنای کتاب بزرگ، همان عدسی تازه‌ای است که وقتی از اداره کردن نمایش دست می‌کشیم به دست می‌آوریم. پیش از قدم‌ها، تنها نقطهٔ مرجع ما خودمان بودیم — ترس‌ها، رنجش‌ها و منیت‌مان. اما هرچه قدم‌های ۱ تا ۳ را برمی‌داریم، شروع می‌کنیم زندگی را از دیدگاهی روحانی ببینیم. کتاب وعده می‌دهد که «آزادی تازه و شادی تازه‌ای را خواهیم شناخت» [صفحهٔ ۸۳]. این جابه‌جایی دیدگاه همان چارچوب مرجع ماست — به جای پرسیدن «من چه می‌خواهم؟» می‌پرسیم «خواست خدا برای من چیست؟» [صفحهٔ ۸۵]. این نگرش تازه حتی سخت‌ترین موقعیت‌ها را قابل‌تحمل می‌کند، چون دیگر مرکز جهان نیستیم. همان‌طور که آمده است: «خواهیم دید که نگرش تازه‌مان نسبت به نوشیدنی بی‌هیچ اندیشه یا تلاشی از ما به ما داده شده است» [صفحهٔ ۸۴]. این چارچوب مرجع تازه است: اطمینانی آرام که نیرویی برتر کارها را در دست دارد.