نگاه به بیرون

نگاه به بیرون، قلب قدم دوازدهم و وعده‌هاست. کتاب بزرگ به ما می‌گوید: «تجربهٔ عملی نشان می‌دهد که هیچ چیز به اندازهٔ کار فشرده با دیگر الکلی‌ها مصونیت از نوشیدن را تضمین نمی‌کند» [صفحهٔ ۸۹]. وقتی تمرکزمان را از دردسرهای خودمان به کمک به الکلی‌ای که هنوز در عذاب است می‌بریم، می‌بینیم که مشکلات خودمان رو به کم‌رنگ شدن می‌گذارند. این روی‌آوردن به بیرون در وعده‌ها نیز بازتاب دارد: «ناگهان درمی‌یابیم که خدا آنچه را خودمان از انجامش برنمی‌آمدیم برایمان انجام می‌دهد» [صفحهٔ ۸۴] — نتیجهٔ مستقیم بخشیدن آنچه دریافت کرده‌ایم. پس نگاه به بیرون فقط کاری نیکو نیست؛ برای هوشیاری و رشد روحانی پیوستهٔ خودمان ضروری است.