IK BEN NIET ANDERS

Ach, mijn vriend, het thema “IK BEN NIET ANDERS” raakt de kern van wat zoveel alcoholisten gevangen houdt. Zie je, we hebben allemaal dit opmerkelijke vermogen om te geloven dat onze zaak bijzonder is, dat niemand anders zo heeft geleden, zo heeft gedronken of zich zo hopeloos heeft gevoeld als wij. Het Grote Boek noemt dit een “eigenaardige mentale draai” die ons ervan overtuigt dat we uniek zijn – en gebruikt dat geloof dan om nog een borrel te rechtvaardigen. [Pagina 31] Maar hier is de heerlijke waarheid: of je nu dertig jaar hebt gedronken of drie, of je nu alles bent kwijtgeraakt of net genoeg, de onderliggende aandoening is precies dezelfde. De lichamelijke allergie in combinatie met de mentale obsessie schept een patroon dat geen enkele wilskracht kan doorbreken [Pagina xxviii]. Daarom lezen we in hoofdstuk 5: “We zijn mensen die normaal gesproken niet zouden samenkomen. Maar we hebben gemerkt dat we op dezelfde prikkel op dezelfde manier reageren en dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten.” [Pagina 58] De oplossing ligt niet in het vinden van jouw unieke invalshoek op herstel, maar in het erkennen dat dezelfde Stappen die miljoenen vóór jou hebben gered ook jou zullen redden. Die nederigheid – de bereidheid om te zeggen “ik ben niet anders” – is de deur naar een nieuw leven.