OPDAT WE NIET ZELFVOLDAAN WORDEN

Ach, mijn vriend, zelfvoldaanheid is de stille dief van nuchterheid. Het Grote Boek herinnert ons eraan dat onze aandoening sluw, verbijsterend en machtig is – en dat we nooit volledig genezen zijn. Zoals op blz. 85 staat: “We zijn niet genezen van alcoholisme. Wat we werkelijk hebben, is een dagelijks uitstel, dat afhangt van het onderhoud van onze spirituele toestand.” [Blz. 85] Dat dagelijkse uitstel betekent dat we nooit afstuderen van het programma. Op het moment dat we denken dat we het onder de knie hebben, zijn we in gevaar. Ik heb menig nuchtere alcoholist terug zien vallen in het drinken omdat ze ophielden te doen wat hen nuchter hield – de meetings, de stappen, de dienstbaarheid. Het boek waarschuwt op blz. 33: “Er is een oplossing. Bijna niemand van ons hield van het zelfonderzoek, het neerhalen van onze trots, de belijdenis van tekortkomingen die het proces voor een geslaagde voltooiing vereist.” [Blz. 33] Maar dat zelfonderzoek is de levensader van herstel. Opdat we niet zelfvoldaan worden, moeten we blijven terugkomen, de stappen blijven werken en de boodschap blijven doorgeven aan de alcoholist die nog lijdt. Dat is geen last – het is onze grootste bescherming.