Geen monopolie

Een groep schendt Traditie 3 de dag dat ze nieuwkomers gaat vertellen het op de manier van de groep te doen of een andere zaal te zoeken. De lange formule heeft één woord voor wat een groep nooit mag eisen (Het Grote Boek, blz. 563): aanpassing, wat betekent: passen in een patroon dat een ander heeft gezet. Stel je voor hoe het binnensluipt. Een groep wordt trots op hoe ze werkt. Haar oldtimers besluiten dat een nieuwkomer op een bepaalde manier moet delen, bepaalde woorden moet gebruiken, bepaalde bladzijden moet lezen en bepaalde meningen moet onderschrijven, of weg moet blijven. Niemand stemt. De druk loopt op tot de man die het anders doet stilletjes afhaakt. Het Grote Boek zelf weigerde zo te werken. In “Werken met anderen”, het hoofdstuk over het doorgeven van de boodschap aan de alcoholist die nog drinkt, zegt het over de man die een andere weg wil (Het Grote Boek, blz. 95): “Als hij denkt dat hij het werk op een andere manier kan doen, of de voorkeur geeft aan een andere spirituele benadering, moedig hem dan aan zijn eigen geweten te volgen. Wij hebben geen monopolie op God; wij hebben slechts een benadering die bij ons werkte.” Een monopolie is alleenrecht. Als het boek dat de boodschap draagt geen aanpassing van een drinker eist, heeft geen enkele groep het recht dat te doen. Test het vanavond: verwacht jouw groep iets van nieuwkomers wat de lange formule nooit van iemand heeft gevraagd?