Pół miliona

Droga wyjścia dla pół miliona alkoholików umarła, bo opowiadała się po stronach w publicznych sporach, a pierwszym, kogo straciła, był pijak. Bill W. opowiedział historię waszyngtończyków, ruchu o sto lat starszego od AA („Anonimowi Alkoholicy wkraczają w dojrzałość”): „Na początku stowarzyszenie składało się wyłącznie z alkoholików, którzy próbowali sobie nawzajem pomagać”. Liczba ich członków „przekroczyła pięćset tysięcy”. Potem „pozwolili politykom i reformatorom, zarówno alkoholikom, jak i niealkoholikom, wykorzystywać stowarzyszenie do własnych celów”. Mówcy opowiadali się po stronach w sprawie niewolnictwa. Niektórzy zostali krzyżowcami abstynencji, chcącymi wysuszyć cały kraj. „W ciągu kilku zaledwie lat całkowicie utracili skuteczność w pomaganiu alkoholikom, a stowarzyszenie upadło”. Dlatego wersja pełna Tradycji 10 wymienia z nazwy „reformy alkoholowe” (Wielka Księga, s. 565). Pijący, który słyszy, że sale są za jego partią, kościołem czy barem albo przeciw nim, ma jeszcze jeden powód, by nigdy nie wejść. Dziś to ciążenie przychodzi jako kampania: ustawa o alkoholu, spór o finansowanie i ktoś mówiący w imieniu „środowiska zdrowiejących”, jakby ludzie z sal się pod tym podpisali. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, czy nazwa twojego mityngu pojawia się gdziekolwiek poza salą, po czyjejkolwiek stronie.