عشق و بردباری

عشق و بردباری به‌راستی رمز ماست [صفحهٔ ۸۹]. این فقط احساسی خوشایند نیست — ضرورتی عملی برای زندگی هوشیارانه است. وقتی عشق و بردباری را تمرین می‌کنیم، از جنگیدن با آدم‌ها، جاها و چیزها دست می‌کشیم. وعده‌ها به ما می‌گویند که علاقه به چیزهای خودخواهانه را از دست می‌دهیم و به همنوعانمان علاقه پیدا می‌کنیم [صفحهٔ ۸۴]. این تغییر دقیقاً از راه اعمال عشق و شکیبایی رخ می‌دهد، حتی وقتی حسش را نداریم. بردباری به معنای موافقت با همه نیست؛ به معنای رها کردن نیاز به کنترل یا رنجش است. با کار روی قدم‌ها می‌یابیم که ترس از مردم ما را ترک می‌کند و به‌طور شهودی می‌دانیم با موقعیت‌هایی که زمانی ما را گیج می‌کرد چگونه برخورد کنیم [صفحهٔ ۸۴]. عشق و بردباری شالوده‌ای می‌شوند برای رساندن پیام به دیگران — و برای هوشیار ماندن، هر بار یک روز.