وجدان گروه ما

کتاب بزرگ «وجدان گروه» را به این نام به کار نمی‌برد، اما روح آن در هر صفحه نفس می‌کشد. در «چگونگی عملکرد» به ما گفته می‌شود «اگر انتظار داریم در این دنیا عمر طولانی یا شادی داشته باشیم، باید با کسی کاملاً صادق باشیم» [صفحهٔ ۷۴]. این صداقت به گروه‌هایمان هم می‌رسد: هر عضو پاره‌ای از حقیقت را می‌آورد، و با هم خواست خدا را می‌یابیم. سنت‌ها به ما یادآوری می‌کنند که «در ارتباط گروهی ما فقط یک مرجع وجود دارد و آن پروردگار مهربان است، بدان‌گونه که خود را در وجدان گروه بیان کند» [صفحهٔ ۵۶۴]. وقتی گرد هم می‌آییم، نفس‌هایمان را کنار می‌گذاریم و به آن صدای جمعی گوش می‌دهیم. موضوع حکومت اکثریت نیست، جست‌وجوی یگانگی است — همان‌طور که در قدم‌ها یاد گرفتیم اراده‌مان را تسلیم کنیم، برنامه‌های فردی‌مان را به خرد گروه تسلیم می‌کنیم. این انجمن را از تسلط شخصی آزاد و بر رساندن پیام متمرکز نگه می‌دارد.