«کاملاً صادق»

صداقت سخت‌گیرانه شالودهٔ بهبودی ماست. در صفحهٔ ۵۸، کتاب بزرگ به ما می‌گوید نخستین الزام این است که متقاعد شویم هر زندگی‌ای که بر پایهٔ خودسری اداره شود به‌ندرت می‌تواند موفق باشد. صداقت از همین‌جا آغاز می‌شود — پذیرفتن اینکه راه خودمان جواب نداده است. سپس در صفحهٔ ۶۷ به یاد می‌آوریم که باید با شخص دیگری صادق باشیم، چون «اگر انتظار داریم در این دنیا عمر طولانی یا شادی داشته باشیم، باید با کسی کاملاً صادق باشیم.» صداقت فقط دروغ نگفتن نیست؛ کندن بهانه‌ها، خودفریبی و توجیه‌های قدیمی است که ما را به نوشیدن نگه می‌داشت. یعنی حاضر باشیم رنجش‌ها، ترس‌ها و آسیب‌هایمان را بی‌پرهیز بنگریم. قدم ۵ از ما می‌خواهد چگونگی دقیق خطاهای خود را به خداوند، خود و یک انسان دیگر اقرار کنیم — و این به کار ترازنامهٔ کاملاً صادقانه نیاز دارد.

و وعده‌ها در صفحه‌های ۸۳–۸۴ به ما اطمینان می‌دهند که اگر قدم‌ها را صادقانه کار کنیم، «از گذشته پشیمان نخواهیم بود و نمی‌خواهیم در آن را ببندیم.» این است هدیهٔ صداقت: آزادی از گناه و رازهایی که ما را به یک جرعه بازمی‌کشید. پس امروز «کاملاً صادق» یعنی سرکشی به خود: آیا با راهنمایم صادقم؟ در جلسه‌هایم؟ در لحظه‌های سکوتم؟ برای یک الکلی، کمی بی‌صداقتی مثل کمی زهر است — سرانجام ما را می‌کشد.