Zo kwamen de Twaalf Tradities
tot stand

1937: de eerste les was een nee

In 1937 was het geld krap in het huis van Bill en Lois W. aan Clinton Street 182 in Brooklyn, waar meerdere alcoholisten woonden (AA wordt volwassen). Charlie Towns bood Bill een kantoor aan in zijn ziekenhuis, “een behoorlijke voorschotrekening en een zeer royaal deel van de winst”, om daar als lekentherapeut te werken (AA wordt volwassen).

Bill had zo goed als ja gezegd. Die avond, op de bijeenkomst bij hem thuis, hoorden de leden hem aan en wezen hem af. “Besef je niet,” zei er een, “dat je nooit een professional kunt worden?” en “we kunnen dit niet vastbinden aan zijn ziekenhuis of een ander” (AA wordt volwassen).

“Zo sprak het groepsgeweten,” schreef Bill. “De groep had gelijk en ik had ongelijk” (AA wordt volwassen). Hij telde die avond drie principes: “Het gemeenschappelijk welzijn moet voorop staan,” “AA kan geen klasse van professionele therapeuten hebben,” en “God, die spreekt in het groepsgeweten, moet onze uiteindelijke autoriteit zijn.” Een vierde lag besloten: “Onze leiders zijn slechts toegewijde dienaren; zij regeren niet” (AA wordt volwassen). Naast de Lange formule gelegd zijn dat de kiemen van de Tradities 1, 2 en 8, negen jaar voordat er iets van werd opgeschreven.

1939–1945: groeipijnen

Het Grote Boek verscheen in 1939. Aan het eind van dat jaar waren ongeveer 800 alcoholisten “op weg naar herstel”, en “Aan het eind van 1941 telde AA 8.000 leden” (blz. xviii).

Het Voorwoord bij de tweede uitgave noemt wat er toen kwam “een angstaanjagende en spannende tienertijd.” Zouden er “ruzies over lidmaatschap, leiderschap en geld” komen, “streven naar macht en aanzien”, “scheuringen die AA uiteen zouden rijten”? “Al snel werd AA aan alle kanten en in elke groep door juist die problemen geplaagd” (blz. xviii–xix).

Lidmaatschap was een van de twistpunten. Het kantoor in New York vroeg de groepen eens hun lidmaatschapsregels in te sturen, en “Ze vulden heel wat vellen papier.” Bills conclusie: “Als al die voorschriften overal tegelijk van kracht waren geweest, zou het praktisch onmogelijk zijn geweest voor welke alcoholist ook om ooit lid te worden van Anonieme Alcoholisten” (Bill W., “Wie is lid van Anonieme Alcoholisten?”, Grapevine, 1946; P-17, blz. 12).

Terugkijkend zei Bill dat de vroege schrikmomenten, terugvallen en romances te overleven bleken. De echte gevaren waren “het verlangen naar macht, naar overheersing, naar roem en naar geld” (AA wordt volwassen).

De geldkwestie werd beslissing voor beslissing geregeld. In 1945 schreef de Alcoholic Foundation aan John D. Rockefeller Jr. en de gasten van zijn diner uit 1940 dat AA “hun financiële hulp niet langer nodig zou hebben.” “Dat betekende dat we eindelijk hadden gekozen voor volledige zelfbedruiping” (AA wordt volwassen).

1945: de brieven

Elke ruzie leek in de post te belanden. “Het leek alsof elke deelnemer aan elke groepsruzie ons schreef in deze verwarde en opwindende tijd,” schreef Bill, en “De basisideeën voor de Twaalf Tradities van Anonieme Alcoholisten kwamen rechtstreeks voort uit deze enorme correspondentie” (AA wordt volwassen).

Eind 1945 stelde “een goede AA-vriend”, die Bill niet noemt, voor al die ervaring in een reeks principes te vatten (AA wordt volwassen). Bill was duidelijk over wat zo’n code wel en niet kon zijn: “Een code van tradities kon natuurlijk nooit regel of wet worden. Maar hij kon als leidraad dienen voor onze beheerders, medewerkers van het hoofdkantoor en vooral voor AA-groepen met groeipijnen” (AA wordt volwassen).

Mei 1946: “Twaalf punten om onze toekomst veilig te stellen”

Bill en zijn medewerkers op het kantoor deden het schrijfwerk. “De Tradities van Anonieme Alcoholisten werden voor het eerst gepubliceerd in de zogenoemde ‘lange formule’ in de Grapevine van mei 1946” (AA wordt volwassen). De titel was “Een Traditie van betrekkingen van Anonieme Alcoholisten — Twaalf punten om onze toekomst veilig te stellen” (P-17, Voorwoord, blz. 7).

Bill noemde het “onze eerste poging om gezonde principes voor groepsgedrag en public relations onder woorden te brengen”, die hij op verzoek publiceerde, “samen met ondersteunende artikelen, als serie” in de Grapevine (P-17, Voorwoord, blz. 6).

Het opent zoals het Grote Boek het nog steeds afdrukt: “Onze AA ervaring heeft ons geleerd dat:” Dan het eerste punt: “Ieder lid van Anonieme Alcoholisten is slechts een klein deel van een groot geheel. AA moet blijven bestaan, anders zullen de meesten van ons zeker sterven” (blz. 563). Elk punt staat er als iets wat de ervaring ons leerde, niet als een vooraf gemaakt plan.

Bill heeft ze nooit als de zijne opgeëist. “Niemand heeft Anonieme Alcoholisten uitgevonden. Het is gegroeid,” schreef hij, en de lessen werden overgenomen “eerst als beleid en daarna als traditie” (P-17, Voorwoord, blz. 6). Over de Tradities zelf: “Ik had ze alleen maar op papier gezet, zo dat ze de principes weerspiegelden die zich al in de ervaring van AA-groepen hadden ontwikkeld” (AA wordt volwassen).

1946–1947: de essays

“Aanvullende Grapevine-stukken verklaarden de Tradities daarna in detail. Deze bleven enkele maanden verschijnen” (AA wordt volwassen). Het pamflet P-17, De AA-Traditie – hoe ze is ontstaan, drukt er een aantal van af, elk met de Traditie waar het achter staat:

• “Wie is lid van Anonieme Alcoholisten?” (1946): “Traditie Drie is uit dit stuk voortgekomen” (P-17, blz. 12).
• “Geld” (1946): “Wat leidde tot het schrijven van Traditie Zeven” (P-17, blz. 28).
• “Anonimiteit” (1946): een van de eerste artikelen over de Tradities van anonimiteit, 11 en 12 (P-17, blz. 42).
• “Ziekenhuizen en AA” (uit “Adequate ziekenhuisopname”, 1947) en “Clubs in AA” (1947): achtergrond bij Traditie 6 (P-17, blz. 16, 18).
• “Gevaren van het koppelen van AA aan andere projecten” (1947): gevaren “die de Tradities Zes en Acht erkennen” (P-17, blz. 24).
• “Zal AA ooit een persoonlijke regering krijgen?” (1947): de achtergrond van Traditie 9 (P-17, blz. 38).

Ze zijn openhartig over hoe onzeker alles was. “Laat geld in Anonieme Alcoholisten de wereld draaien, of is het de wortel van alle kwaad? We zijn bezig dat raadsel op te lossen” (Bill W., “Geld”, 1946; P-17, blz. 28). En waarom zouden groepen principes aanhouden die niemand kan afdwingen? “Groepen zien dat ze uit elkaar zouden vallen als ze dat niet deden” (Bill W., “Zal AA ooit een persoonlijke regering krijgen?”, 1947; P-17, blz. 39).

Niet iedereen was dankbaar. “Toen de Tradities voor het eerst werden gepubliceerd, kregen ze een gemengd onthaal,” herinnerde Bill zich: een hevige reactie “vooral in groepen met lange lijsten ‘beschermende’ regels en voorschriften,” en veel “apathische onverschilligheid” elders (AA wordt volwassen). Toen hij op reis ging om erover te praten, “verveelden de leden zich zichtbaar,” en een brief vroeg in plaats daarvan om zijn drinkverhaal: “Maar praat alsjeblieft niet meer over die verdomde Tradities” (AA wordt volwassen).

1947–1950: de korte formule

De korte formule was een idee van Earl T., oprichter van de groep in Chicago, die “Op een dag in 1947, of daaromtrent” bij Bill thuis opdook (AA wordt volwassen). Na “een week worstelen” hadden ze een eerste ontwerp dat “veel leek op de Twaalf Tradities zoals ze nu zijn”, en na “nog enkele maanden overleg en bijschaven was het definitieve ontwerp klaar” (AA wordt volwassen).

De Grapevine drukte de nieuwe tekst daarna “in elk nummer” af, en tegen de tijd van Cleveland “was het begrip van en de instemming met de Tradities algemeen geworden in onze hele gemeenschap” (AA wordt volwassen). Het Grote Boek beschrijft de korte formule nog steeds als “een verkorte versie van de oorspronkelijke AA-Tradities in ‘lange formule’, zoals die in 1946 voor het eerst werden gedrukt” (blz. 561), en drukt beide af: de korte formule op blz. 562, de Lange formule op blz. 563–566.

Juli 1950: Cleveland

“In de zomer van 1950 hielden we in Cleveland, Ohio, onze eerste internationale conventie. Ongeveer 3.000 mensen waren aanwezig” (AA wordt volwassen). Het was het laatste optreden van Dr. Bob (AA wordt volwassen).

De aanwezigen voelden dat Dr. Bob, en na hem veel van de eerste leden, binnenkort niet meer zouden zijn. “In de toekomst konden we voor de eenheid van AA niet langer afhangen van het gezag en de invloed van onze pioniers. Voortaan moesten we vertrouwen op spirituele principes, zoals vastgelegd in de Twaalf Tradities” (AA wordt volwassen).

Verschillende sprekers stelden de Tradities voor. Bill vatte ze samen en vroeg om goedkeuring, en de Conventie gaf haar “eenstemmige instemming”. “Het was een mooi uur in die maand juli 1950” (AA wordt volwassen).

Het verslag van het Grote Boek zelf is één zin: “Hoewel geen van deze principes de kracht van regels of wetten had, waren ze in 1950 zo algemeen aanvaard dat ze werden bevestigd door onze eerste Internationale Conferentie in Cleveland” (blz. xix).

Wat de geschiedenis laat zien

De Tradities zijn niet van bovenaf gegeven. Ze zijn het verslag van wat er misging in groepen, geschreven voor groepen, zodat AA in één stuk kon blijven. Daarom spreken ze zowel de AA-groepen aan als AA als geheel: in de woorden van het Grote Boek beantwoorden ze hoe AA “het best kan functioneren” en “het best heel kan blijven en zo kan overleven” (blz. 561). Beide formules, de korte in de bewoording van AA Nederland en de lange in onze eigen vertaling, met wat elk betekent: De 12 Tradities, wat ze echt zeggen.

Wat de bronnen niet zeggen

• De maand van de eerste Lange formule. Bills eigen verslagen spreken elkaar tegen: AA wordt volwassen (1957) zegt “de Grapevine van mei 1946”; zijn A.A.’s Legacy of Service (P-44) zegt “Grapevine van april 1946”. Deze pagina volgt AA wordt volwassen.
• De dag in juli 1950. Bill geeft alleen “die maand juli 1950” en “de zomer van 1950” (AA wordt volwassen).
• Wie de vriend was die eind 1945 een code voorstelde. Bill zegt het niet.
• Wanneer precies Earl T. met het idee van de korte formule kwam: “1947, of daaromtrent” is zo precies als Bill wordt.
• In welke nummers van de Grapevine de essays van 1946–1947 verschenen. P-17 geeft alleen het jaar.
• Het aantal in Cleveland. “Ongeveer 3.000” is Bills cijfer (AA wordt volwassen).

Lees het zelf

• Bijlage I, “De AA-Traditie”, beide formules (blz. 561–566), gratis bij AA: aa.org
• Voorwoord bij de tweede uitgave (blz. xv–xxi): aa.org
• P-17, De AA-Traditie – hoe ze is ontstaan, het voorwoord en de Grapevine-essays van Bill W.: aa.org
• Anonieme Alcoholisten wordt volwassen (1957), de geschiedenis van Bill W., verkocht door A.A. World Services: onlineliterature.aa.org