Voor het doel van onze groep

Traditie Twee opent met vier woorden die alles wat erna komt begrenzen: voor het doel van onze groep. De lange formule (Het Grote Boek, blz. 563): “Wij erkennen in onze groep slechts één uiteindelijke autoriteit, een liefhebbende God, zoals Hij zich openbaart in het geweten van onze groep.” Het gezag dat ze noemt, regelt de zaken van de groep: waar ze bijeenkomt, wat er met het geld uit de hoed gebeurt, hoe de meeting verloopt, wie welke taak heeft. Het is geen uitspraak over wat een lid moet geloven. Het gerucht gaat de andere kant op. Een nieuwkomer hoort dat de Tweede Traditie betekent dat hij in God moet geloven voordat hij erbij hoort, of dat een groep iets te zeggen krijgt over zijn geloof. Het Grote Boek zegt het tegenovergestelde, in het hoofdstuk over het doorgeven van de boodschap aan de man die nog drinkt (blz. 95): “Als hij denkt dat hij het werk op een andere manier kan doen, of de voorkeur geeft aan een andere spirituele benadering, moedig hem dan aan zijn eigen geweten te volgen. Wij hebben geen monopolie op God; wij hebben slechts een benadering die bij ons werkte.” Een monopolie is alleenrecht. Zo bestuurt het geweten van de groep de zaken van de groep, en blijft het geweten van elk lid van hemzelf. Test het vanavond: als iemand in jouw zaal een nieuwkomer heeft verteld wat hij moet geloven om te mogen blijven, vraag hem dan waar de lange formule een groep die macht geeft.