Materiële dingen

Geld is een van de oudste manieren waarop een groep uiteenvalt, en de eerste leden zagen het aankomen voordat ze een kas hadden om over te vechten. Bill W. schreef in 1946 (AA-brochure P-17, blz. 27): “We hadden geen groepsgelden, dus geen groepsgeldproblemen.” Dat waren de eerste jaren: meetings thuis, koffie en broodjes. Daarna huurden groepen zalen en openden clubs, en kwam er geld bij. Bill noemde het gevaar: “Wetende dat ruzies over materiële dingen de geest van menig goed initiatief hebben gebroken, wordt vaak gedacht dat te veel geld ook voor ons een kwaad kan blijken.” Materiële dingen zijn geld en bezit, tegenover de reden waarom de groep bijeenkomt. Een ruzie over de hoed kan een zaal sneller leegmaken dan een ruzie over wat erin gezegd wordt: wie wat heeft uitgegeven, wie de bonnetjes bewaarde, of de reserve groter moet zijn. De lange formule (Het Grote Boek, blz. 563) zet “ons gemeenschappelijk welzijn” op de eerste plaats, en de kas bestaat voor het gemeenschappelijk welzijn, nooit andersom. Tegenwoordig heeft de geldruzie een nieuwere vorm: een groep met een groot saldo, of een instelling die aanbiedt de huur te betalen, en de leden raken verdeeld over wie het beheert. Test het vanavond: vraag hoeveel geld jouw groep heeft, en of iemand kan zeggen waarvoor het is.