Vele achtergronden

In 1939, jaren vóór er een Traditie werd geschreven, beschreef het Grote Boek al een gemeenschap van mensen die elkaar nooit zouden hebben gekozen. Hoofdstuk 2 (Het Grote Boek, blz. 17): “Alle delen van dit land en veel van zijn beroepen zijn vertegenwoordigd, evenals veel politieke, economische, sociale en religieuze achtergronden. Wij zijn mensen die normaal gesproken niet met elkaar zouden omgaan.” Het voorwoord bij de vierde uitgave is eerlijk over hoe ver dat toen van waar was. De regel, zegt het (blz. xxiii), sloeg op een Gemeenschap die “grotendeels bestond uit mannen (en een paar vrouwen) met tamelijk gelijksoortige sociale, etnische en economische achtergronden.” De eerste leden schreven een deur breder dan de kamer waarin ze zaten, en het voorwoord zegt dat die woorden “veel visionairder zijn gebleken dan de oprichters ooit hadden kunnen voorstellen.” Visionair betekent: verder kijken dan het heden. Wat hen bijeen hield, zegt blz. 17, was een gemeenschappelijke oplossing, geen gemeenschappelijke achtergrond, en de lange formule maakte de brede deur later tot de plicht van elke groep. Tegenwoordig sorteren sommige zalen zichzelf toch: een meeting voor de afgestudeerden van één programma, waar een vreemde de kilte voelt voordat iemand spreekt. Test het vanavond: wie in jouw stad zou zich niet thuis voelen op jouw meeting, en wat in de zaal vertelt hem of haar dat?