آزادی برای خود بودن

خب دوست من، «آزادی برای خود بودن» در بهبودی در واقع آزادی *از* اسارت نفس است. الکل ما را در زندان خودخواهی، ترس و رنجش قفل کرده بود. کتاب بزرگ می‌گوید با قدم‌ها «دوباره زاده شدیم» [صفحهٔ ۶۳] — نه برای اینکه کس دیگری شویم، بلکه برای اینکه زرهی را که برای محافظت از نوشیدنمان به تن داشتیم کنار بگذاریم. وعده‌ها به ما می‌گویند «به‌طور شهودی خواهیم دانست با موقعیت‌هایی که زمانی ما را گیج می‌کرد چگونه برخورد کنیم» [صفحهٔ ۸۴]. این آزادی است: دیگر نقص‌هایمان ما را نمی‌رانند. کشف می‌کنیم که خود واقعی‌مان — همان که خدا آفرید — به‌اندازهٔ کافی خوب است. چنان‌که آمده: «ما قدیس نیستیم. نکته این است که آماده‌ایم در مسیر روحانی رشد کنیم» [صفحهٔ ۶۰]. پس این موضوع یعنی می‌توانید از نمایش دادن و پنهان شدن دست بکشید و صرفاً همان‌گونه که واقعاً هستید زندگی کنید — ناکامل، در حال رشد و آزاد.