با عشق به بهبودی بازگشتیم

با عشق به بهبودی بازگشتن یعنی اغلب آنقدر از الکلیسم شکسته‌ایم که نمی‌توانیم خودمان را نجات دهیم — عشق و مراقبت دیگران، به‌ویژه کسانی که همین راه را رفته‌اند، راه خروج را به ما نشان می‌دهد. کتاب بزرگ به ما می‌گوید «الکلی به این شیوه می‌تواند به کمک خدایی مهربان یاری شود» [صفحهٔ ۲۵] و «عشق و مدارا نسبت به دیگران رمز ماست» [صفحهٔ ۸۴]. این عشق فقط احساساتی نیست؛ عمل کاربردی یک الکلی در کار با الکلی دیگر است. وقتی گم می‌شویم، کسی دست دراز می‌کند، داستانش را می‌گوید و از ما ناامید نمی‌شود. آن عشق صبور و پیگیر — چه از راه یک راهنما، یک گروه خانگی، یا نیروی برتری که از طریق مردم کار می‌کند — می‌تواند انکار و ناامیدی ما را بشکند. وعده‌ها به ما اطمینان می‌دهند که «ناگهان درمی‌یابیم که خدا آنچه را خودمان از انجامش برنمی‌آمدیم برایمان انجام می‌دهد» [صفحهٔ ۸۴]. اغلب آن «خدا» به شکل دستی دراز شده در انجمن ظاهر می‌شود و ما را، یک روز در هر زمان، با عشق به زندگی بازمی‌گرداند.