De wereld wacht

De derde zin van de Vierde Traditie staat er omdat één lid bereid was om namens heel AA op de nationale radio te spreken. Bill W. vertelde het (AA wordt volwassen). Een pionier onder de leden had een groep begonnen met lokale radiolezingen waarin hij AA vermengde met zijn eigen religieuze ideeën. Toen bood een bedrijf aan ze op een landelijk net uit te zenden, onder zijn eigen naam, met een vergoeding voor hem. De beheerders raadden het af. Zijn antwoord: “Naar de hel met de beheerders, de wereld wacht op mijn boodschap. Ik heb recht op vrije meningsuiting, en ik ga de ether in, of het nu bevalt of niet.” De keuze van één man zou een heel land hebben verteld wat AA was. De lange formule (Het Grote Boek, blz. 563) sluit die deur: “En geen enkele groep, geen regionaal comité en geen individu mag ooit iets ondernemen dat AA als geheel ingrijpend zou kunnen raken, zonder overleg met de beheerders van de Algemene Dienstenraad.” Overleg betekent: het eerst bespreken. De beheerders zijn de mensen die AA tot hoeders van haar Traditie heeft gemaakt (blz. 565). Niemand gebruikte dwang; hem werd verteld dat elke groep ervan zou horen, en de uitzending is er nooit gekomen. Tegenwoordig vertelt één persoon in een podcast, of de website van één programma, de wereld wat AA is. Test het vanavond: vraag wie er in jouw regio in het openbaar namens AA spreekt, en wie ze eerst hebben gevraagd.