Het blad op tafel

Wanneer een instelling een meeting haar regels geeft, heeft de groep een baas, en de Vierde Traditie zegt dat een groep er geen heeft. Het gebeurt beleefd. Er wordt een blad op de tafel geplakt: begin- en eindtijden, geen kruisgesprekken, cliënten tekenen in, het personeel kiest de gespreksleider, geen meeting tijdens de feestdagen. Een deel ervan kan zelfs verstandig zijn. Maar de leden hebben nooit over iets daarvan gestemd, en niemand van hen kan het veranderen. De lange formule (Het Grote Boek, blz. 563): “Wat haar eigen zaken betreft, hoeft elke AA-groep aan geen ander gezag verantwoording af te leggen dan aan haar eigen geweten.” Haar eigen geweten, niet het beleidshandboek van het gebouw. Bill W. schreef in 1947 (AA-brochure P-17, blz. 38): “Nergens in AA is enig ingesteld menselijk gezag te zien dat een AA-groep kan dwingen iets te doen.” Ingesteld betekent officieel opgezet, met macht. AA heeft nergens zo'n gezag, zelfs niet op haar eigen hoofdkantoor. Een instelling die de regels van een meeting schrijft, is precies dat gezag geworden, van buitenaf. Een ruimte die haar eigen opzet niet kan veranderen, leidt haar eigen zaken niet; ze wordt geleid. Test het vanavond: zoek een regel die bij jouw meeting wordt voorgelezen of opgehangen, en vraag wanneer de groep ervoor heeft gestemd.