Neuzen tellen

Voordat er een woord Traditie bestond, telden twee mannen hun nuchtere vrienden en werden bang of ze bij elkaar zouden kunnen blijven. Een novemberdag in 1937, de woonkamer van Dr. Bob in Akron. Bill W. vertelde het in St. Louis (AA wordt volwassen): “In totaal telden we meer dan veertig alcoholisten die kurkdroog bleven.” Ze huilden van vreugde. Toen kwam de angst: “Zouden de krachten die overal de samenleving verdelen ons uiteindelijk binnenvallen en kapotmaken”. De Stappen waren nog niet geschreven en het boek was nauwelijks een idee. Er waren geen regels om op te leunen, alleen de vraag: “Hoe konden we in vredesnaam bij elkaar blijven en ons vastklampen aan onze nieuwe reddingslijn”. Een reddingslijn is het touw dat naar iemand wordt gegooid die verdrinkt. Negen jaar later werd die angst de tweede zin van de lange formule (Het Grote Boek, blz. 563): “AA moet blijven bestaan, anders zullen de meesten van ons zeker sterven.” Niet “zou moeten”. Moet. Veertig nuchtere drinkers waren die middag bijna heel AA, en als zij uiteenvielen, bleef er niets over voor de eenenveertigste. Tegenwoordig is de eenenveertigste er nog steeds, en een zaal is nog steeds het enige wat tussen hem en de fles staat. Test het vanavond: tel de neuzen in jouw zaal, en vraag wat er over zou zijn voor de volgende die binnenkomt als deze groep uiteenviel.