Tylko sugestie

Zanim spisano jakąkolwiek Tradycję, pierwsza książka AA zostawiła już każdej nowej grupie kierowanie sobą. W 1939 roku było tylko kilka ośrodków, a Wielka Księga opisywała, co się z nich rozchodziło (s. 162): „W innych miejscowościach wyrosły małe skupiska po dwóch, trzech i pięciu z nas”. Nikogo nie wysłano, by nimi zarządzał. Książka zwracała się do czytelnika, który mógł sam założyć następne, i nie dawała mu żadnego regulaminu. O sobie mówiła (s. 164): „Nasza książka ma być jedynie sugestią. Zdajemy sobie sprawę, że wiemy niewiele”. Ludzie, którzy ją napisali, nie rościli sobie prawa do kierowania tym, co zapoczątkowała. Każda nowa grupa sama ustalała dzień mityngu, salę i zwyczaje. Siedem lat później wersja pełna zapisała to, co te skupiska robiły od początku (Wielka Księga, s. 563): „W swoich własnych sprawach każda grupa AA powinna odpowiadać tylko przed własnym sumieniem”. Dziś nowy mityng często dostaje scenariusz przed pierwszym wieczorem: formułę placówki, zasady programu, kartkę do odczytania, nad którą nikt nie głosował. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, kto napisał zasady odczytywane na twoim mityngu i czy twoja grupa kiedykolwiek przegłosowała ich przyjęcie.