Trwała skuteczność

Kwiecień kończy się tam, gdzie zaczyna się Tradycja Czwarta: każda grupa sama rządzi swoimi sprawami, a cokolwiek jej to odbiera, przejęło grupę, choćby najżyczliwiej. Wielka Księga mówi wprost, o jaką stawkę chodzi, w swoim tekście o Tradycjach (s. 561): „Dlatego żadna społeczność mężczyzn i kobiet nie miała nigdy pilniejszej potrzeby trwałej skuteczności i stałej jedności”. Skuteczność to grupa, która dalej działa; jedność to grupa, która pozostaje w całości. Przeczytaj z tą myślą całą Tradycję (Wielka Księga, s. 563). W swoich własnych sprawach grupa ma „odpowiadać tylko przed własnym sumieniem”. Zasięga zdania sąsiadów, gdy jej plany ich dotyczą. Nie podejmuje sama działań w imieniu AA jako całości. A w takich sprawach „nasze wspólne dobro jest najważniejsze”. Cztery zdania i każde z nich mówi o tym, jak decydują grupy, nie o tym, jak zachowują się członkowie. Przejęcie rzadko przychodzi jako zamach. Przychodzi jako wygoda: placówka, która ustala formułę, program, który dostarcza prowadzącego, biuro, które przysyła instrukcje, grupa, która przestaje się zbierać, by o czymkolwiek decydować, bo zawsze robi to ktoś inny. Każde z nich po cichu kończy samorząd grupy. Maj zwraca się ku Tradycji Piątej, jedynemu celowi, dla którego istnieją decyzje każdej grupy: pijakowi, który wciąż pije. Sprawdź to dziś wieczorem: poproś swoją grupę, by w tym miesiącu zwołała zebranie organizacyjne, i zobacz, kto przyjdzie decydować.