Własne prawa

W pierwszych grupach poświęcenie dla jedności działało w obie strony: członkowie rezygnowali z czegoś dla grupy, a grupa rezygnowała z czegoś dla każdego członka. Bill W. wspominał (broszura AA P-17, s. 49): „Odkryliśmy, że każdy z nas musi chętnie ponosić ofiary dla samej grupy, ofiary dla wspólnego dobra. Grupa z kolei odkryła, że musi zrezygnować z wielu własnych praw dla ochrony i dobra każdego członka oraz dla AA jako całości”. Z kolei. Grupa nie może brać wszystkiego i nic nie dawać w zamian. To ostatnie zdanie wersji pełnej Tradycji Pierwszej (Wielka Księga, s. 563), napisane dla grup: „Dlatego nasze wspólne dobro jest na pierwszym miejscu. Ale dobro każdego z nas idzie zaraz za nim”. Zaraz za nim znaczy tuż za nim. Członek rezygnuje na sali ze swoich ambicji. Grupa w zamian rezygnuje ze swoich praw do niego: nie ma prawa kierować jego życiem, pobierać od niego opłat, kazać mu się wykazywać, żeby mógł należeć. Takich właśnie praw grupa się zrzeka, żeby pijak mógł wejść i zostać. Dziś niektóre sale po cichu je odbierają: tu lista obecności, tam obowiązkowa wypowiedź. Sprawdź to dziś wieczorem: nazwij jedno prawo do swoich członków, z którego twoja grupa zrezygnowała, i zapytaj, czy ktoś je sobie nie odbiera.