Pożyczać naszą dobrą opinię

Grupę najczęściej przejmuje się przez jednego z jej własnych członków: tego, który kocha AA, a zarazem pracuje w dziedzinie alkoholizmu. Bill W. opisał go w 1947 roku (broszura AA P-17, s. 24): „Gorąco uważa, że AA powinno otwarcie poprzeć swoją nazwą i swoim kredytem finansowym każdy pierwszorzędny projekt badawczy, szpitalny czy edukacyjny. Widząc, że AA trafia teraz na pierwsze strony gazet, przekonuje, że powinniśmy hojnie pożyczać naszą ogromną dobrą opinię”. Dobra opinia to zaufanie, jakim ludzie darzą nazwę. Bill dodał: „Osąd tego entuzjasty bywa zamglony tym, że chce zrobić karierę”. Zamglony znaczy przesłonięty mgłą. Jego odpowiedź, na tej samej stronie: „ani AA jako całość, ani żadna grupa AA nie powinny podejmować żadnej działalności innej niż czyste AA”. Dziś entuzjastą jest terapeuta albo kierownik programu, który ma też grupę macierzystą. Przyprowadza swoich pacjentów, oferuje salę programu za darmo i umieszcza mityng w broszurze programu. Każdy krok wygląda na pomoc, a w ciągu roku grupa odpowiada przed jego pracodawcą. Wersja pełna (Wielka Księga, s. 563): „Dlatego nasze wspólne dobro jest na pierwszym miejscu”. Jego kariera nie jest jego częścią. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, czy ktoś w twojej grupie zarabia na życie na ludziach, którym grupa służy, i na co grupa się przez niego zgodziła.