Na uboczu

Zanim powstała Tradycja Szósta, członkowie w Nowym Jorku nauczyli się na własnej skórze trzymać interesy klubu z dala od grupy. W 1940 roku wynajęli pierwszy klub, starą stajnię przy West Twenty-fourth Street. Bill W. wspominał (broszura AA P-17, s. 18): „Kilku starszych członków podpisało umowę najmu. Malowaliśmy i szorowaliśmy. Mieliśmy dom”. Spółka najemcy nazywała się „Alcoholics Anonymous of New York, Inc.”. Bill napisał w 1947 roku (P-17, s. 19): „Dopiero później zdaliśmy sobie sprawę, że zarejestrowaliśmy jako spółkę cały stan Nowy Jork – błąd niedawno naprawiony”. Zarejestrować spółkę to utworzyć firmę w świetle prawa. Spółka, która miała jedną umowę najmu, wzięła nazwę AA dla całego stanu. Nauczyli się czegoś większego („Anonimowi Alkoholicy wkraczają w dojrzałość”): „klub musiał stać na uboczu i nie mógł być zarządzany przez grupy AA jako takie”. Wersja pełna zapisała tę lekcję (Wielka Księga, s. 564): majątek rzeczywiście potrzebny AA „powinien być osobno zarejestrowany i zarządzany, tak by oddzielić to, co materialne, od tego, co duchowe”. To, co materialne, to czynsz, umowy najmu i pieniądze. To, co duchowe, to posłanie, niesione za darmo. Dziś grupa często spotyka się na podstawie cudzej umowy najmu, a zasady właściciela przychodzą razem z salą. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, czyje nazwisko widnieje na umowie najmu sali twojej grupy i o czym ten ktoś może decydować.