رهایی از «شاه الکل»

رهایی از «شاه الکل» در قلب بهبودی است. در کتاب بزرگ از «ولع مهارنشدنی» می‌خوانیم که ما را به بند می‌کشد [صفحهٔ ۳۰]. قدم نخست این پندار کنترل را می‌شکند و می‌پذیرد که در برابر الکل عاجزیم — و اختیار زندگی‌مان از دستمان خارج شده بود. این بنیاد رهایی است. هرچه قدم‌ها را برمی‌داریم، می‌بینیم وعده‌ها محقق می‌شوند: «آزادی تازه و شادی تازه‌ای را خواهیم شناخت» [صفحهٔ ۸۳]. این آزادی فقط از نوشیدن نیست، از وسواس نوشیدن نیز هست. وعده‌ها ادامه می‌یابند: «علاقه به چیزهای خودخواهانه را از دست می‌دهیم و به همنوعانمان علاقه‌مند می‌شویم» [صفحهٔ ۸۴]. وقتی خودرأیی را با خواست خدا عوض کنیم، شاه الکل از تخت پایین می‌آید. دیگر لازم نیست با هوس بجنگیم؛ سلامت عقل به ما بازگردانده می‌شود. هر روزی که هوشیار می‌مانیم روزی از رهایی از آن ستمگر است.