تعهدات خانوادگی

تعهدات خانوادگی در بهبودی معنایی تازه می‌یابند. کتاب بزرگ به ما یادآوری می‌کند که نخستین وظیفهٔ ما حفظ هوشیاری خودمان است، چون بدون آن برای هیچ‌کس به کار نمی‌آییم. اما هشدار هم می‌دهد که برنامه را بهانهٔ فرار از مسئولیت‌های خانوادگی نکنیم. در صفحهٔ ۱۲۷ آمده: «می‌دانیم که بر زمین گذاشته شده‌ایم تا بیشترین خدمت را به خدا و مردم اطرافمان بکنیم.» این شامل خانواده‌هایمان هم می‌شود. نباید آن‌ها را نادیده بگیریم، و نباید خفه‌شان کنیم. صفحهٔ ۱۳۰ حکمتی دارد: «ممکن است از یک چیز خوب هم بیش از حد داشت.» کلید، تعادل است — برای خانواده‌هایمان حاضر بودن، بی‌آنکه مشکلاتشان ما را دوباره به نوشیدن بکشاند. وعده‌ها در صفحهٔ ۸۴ به ما اطمینان می‌دهند که با کار روی قدم‌ها آزادی و شادی تازه‌ای خواهیم شناخت که به زندگی خانگی‌مان هم می‌رسد.