Twee voorstellen

Het zakelijke overleg van oktober: een voorstel om de meeting van zeven naar half acht te verschuiven zodat de ploegenwissel van de fabriek kan komen. Het komt van een vrouw die van een blaadje leest, te lang praat en twee keer haar excuses aanbiedt terwijl ze een waterdicht betoog houdt. Verworpen, drie tegen veertien. April: precies hetzelfde voorstel van een man van wie iedereen houdt – hij laat de zaal twee keer lachen en gaat zitten. Aangenomen, veertien tegen drie. Niemand herinnert zich oktober. De secretaris, die notulen typt voor het archief, leest de twee pagina’s naast elkaar en begrijpt iets wat haar groep niet over zichzelf weet. Er gebeurde niets corrupts. De zaal stemde op de stemmen, twee keer, en de ploegarbeiders wachtten zes maanden op rekenwerk dat al die tijd klopte. Het Grote Boek (blz. 17): “Wij zijn mensen die normaal niet met elkaar zouden omgaan. Maar er bestaat onder ons een gemeenschap, een vriendelijkheid en een begrip die onbeschrijflijk heerlijk zijn.” Die warmte is het wonder – en precies daarom drijft een zaal vol vrienden naar haar favorieten. Principes zijn de correctie op genegenheid.