Om één man te houden

Een groep schendt Traditie Eén wanneer ze de volgorde van de lange formule omdraait en het gemak van één lid boven de zaal zet. De volgorde is duidelijk (Het Grote Boek, blz. 563): “Daarom komt ons gemeenschappelijk welzijn op de eerste plaats. Maar het welzijn van ieder afzonderlijk volgt daar direct op.” Zo wordt ze omgedraaid. De groep is uit haar zaal gegroeid en nieuwkomers staan langs de achterwand. Een grotere zaal is op dezelfde avond vrij. Het bekendste lid van de groep, twintig jaar nuchter, zegt dat hij niet meegaat. Hij houdt van de kleine zaal; hij zegt het op de zakelijke meeting en laat doorschemeren dat hij ergens anders heen gaat. Niemand wil hem verliezen, en de stemming gaat zijn kant op. Binnen een jaar zijn de mensen die achterin stonden niet meer komen opdagen, want er was nooit een zitplaats, en de groep bestaat uit twaalf oude vrienden. Niemand was wreed. De groep richtte zich in rond één man, en de volgende drinker was degene die werd opgegeven. Het essay waarmee de Tradities in het Grote Boek openen, zegt waarvoor een groep dient (Het Grote Boek, blz. 561): “Wij alcoholisten zien dat we moeten samenwerken en bij elkaar moeten blijven, anders zullen de meesten van ons uiteindelijk alleen sterven.” De meesten van ons, niet de bekendste van ons. Test het vanavond: vraag rond wiens gemak jouw groep zich inricht, en kijk wie er achterin staat.