Żeby zatrzymać jednego człowieka

Grupa łamie Tradycję Pierwszą, gdy odwraca porządek wersji pełnej i stawia wygodę jednego członka przed salą. Porządek jest jasny (Wielka Księga, s. 563): „Dlatego nasze wspólne dobro jest na pierwszym miejscu. Ale dobro każdego z nas idzie zaraz za nim”. Oto jak się go odwraca. Grupa wyrosła ze swojej sali i nowicjusze stoją pod tylną ścianą. W ten sam wieczór wolna jest większa sala. Najbardziej znany członek grupy, dwadzieścia lat trzeźwy, mówi, że się nie przeniesie. Lubi małą salę; mówi to na mityngu roboczym i daje do zrozumienia, że pójdzie gdzie indziej. Nikt nie chce go stracić i głosowanie idzie po jego myśli. W ciągu roku ci, którzy stali z tyłu, przestają przychodzić, bo nigdy nie było gdzie usiąść, a grupa to dwunastu starych przyjaciół. Nikt nie był okrutny. Grupa ułożyła się wokół jednego człowieka, a tym, z którego zrezygnowano, był następny pijak. Esej otwierający Tradycje w Wielkiej Księdze mówi, po co jest grupa (Wielka Księga, s. 561): „My, alkoholicy, widzimy, że musimy razem pracować i trzymać się razem, inaczej większość z nas w końcu umrze w samotności”. Większość z nas, nie najbardziej znani z nas. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, wokół czyjej wygody układa się twoja grupa, i popatrz, kto stoi z tyłu.