De andere kant van dezelfde strijd

Beide kanten van de strijd om de drank wilden hetzelfde van AA: zijn naam aan hun kant, en AA gaf die aan geen van beide, omwille van de dronkaard. Bill W. vertelde hoe dicht het erbij was (AA wordt volwassen): een branchevereniging van de drankindustrie wilde een AA-lid in dienst nemen als voorlichter, om te leren dat alcoholisten helemaal niet kunnen drinken, en om in al haar publiciteit te zeggen dat hij lid was van Anonieme Alcoholisten. Dan de rekensom: als de drankindustrie haar voorlichter kreeg, zouden “de ‘droogleggers’ onmiddellijk een ander AA-lid aannemen” om voor hun kant voorlichting te geven. De droogleggers waren de mensen die streden voor een verbod op drank. AA zou aan beide kanten hebben gestaan van een strijd waar het niets mee te maken had. Dan de zin waarop deze hele maand rust: “We konden eenvoudigweg geen partij kiezen in deze strijd en tegelijk zaken doen met zieke alcoholisten.” Zaken, dat wil zeggen de ene taak die AA heeft: de man die nog drinkt, die misschien bij de brouwerij werkt of ervoor stemt haar te sluiten. Het lid dat de baan werd aangeboden zag het zelf: “Anonieme Alcoholisten heeft mijn leven gered. Dat komt op de eerste plaats.” Vandaag claimen beide kanten van elke strijd over alcoholbeleid nog steeds de mensen in de zalen. Test het vanavond: als iemand bij jouw meeting pleit voor een drankwet, vraag dan of hij spreekt als zichzelf of namens de zaal.