Druga strona tego samego sporu

Obie strony sporu o alkohol chciały od AA tego samego – jego nazwy po swojej stronie – a AA nie dało jej żadnej, przez wzgląd na pijaka. Bill W. opowiedział, jak niewiele brakowało („Anonimowi Alkoholicy wkraczają w dojrzałość”): stowarzyszenie branży alkoholowej chciało zatrudnić członka AA jako edukatora, który uczyłby, że alkoholicy nie mogą pić w ogóle, i który we wszystkich materiałach reklamowych byłby przedstawiany jako członek Anonimowych Alkoholików. Potem rachunek: gdyby branża alkoholowa dostała swojego edukatora, „«suchi» natychmiast zatrudniliby innego członka AA”, żeby edukował dla ich strony. Suchi to ci, którzy walczyli o zakaz alkoholu. AA byłoby po obu stronach sporu, w którym nie miało czego szukać. Potem zdanie, na którym opiera się cały ten miesiąc: „Po prostu nie mogliśmy stanąć po żadnej stronie w tym sporze i jednocześnie zajmować się chorymi alkoholikami”. Zajmować się, czyli wykonywać jedyną pracę, jaką ma AA: człowiek, który wciąż pije, może pracować w browarze albo głosować za jego zamknięciem. Członek, któremu zaproponowano tę pracę, sam to zobaczył: „Anonimowi Alkoholicy uratowali mi życie. Oni są na pierwszym miejscu”. Dziś obie strony każdego sporu o politykę alkoholową wciąż przypisują sobie ludzi z sal mityngowych. Sprawdź to dziś wieczorem: jeśli ktoś na twoim mityngu przekonuje do jakiejś ustawy o alkoholu, zapytaj, czy mówi w swoim imieniu, czy w imieniu sali.