Pełen mądrości

Grupa najłatwiej oddaje Tradycję Czwartą komuś, kogo podziwia. Wyobraź sobie człowieka, który przyjeżdża z innego miasta z dwudziestoma latami trzeźwości i głosem, który wypełnia salę. W ciągu miesiąca tłumaczy, jak robiła to jego dawna grupa, które czytania są właściwe, komu należy pozwolić się dzielić. Nikt go nie wybrał. Grupa po prostu zaczyna robić, co on mówi, bo brzmi jak AA. Bill W. go opisał („Anonimowi Alkoholicy wkraczają w dojrzałość”): „Kto jest mniej lubiany niż stary członek AA pełen mądrości, który przenosi się w inne strony i próbuje uczyć tamtejszą grupę, jak ma prowadzić swoje sprawy?”. Bill mówił, że tacy ludzie „spotykają się z upartym oporem albo, co gorsza, ze śmiechem”. Ten opór to Tradycja w działaniu. Wersja pełna (Wielka Księga, s. 563) każe grupie „odpowiadać tylko przed własnym sumieniem”, a doświadczenie przybysza, choćby długie, jest radą, nie władzą. Może przynieść je na zebranie organizacyjne i poprosić o głosowanie jak każdy inny. Grupa łamie Czwórkę, gdy pomija ten krok i po prostu słucha. Dziś głos z daleka należy często do absolwenta programu, który przenosi domowe zasady ośrodka leczenia do bezpłatnej grupy, jakby były zasadami AA. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, czy cokolwiek, co robi twoja grupa, zaczęło się dlatego, że jedna osoba tak powiedziała.