Jedno „tak” jednej grupy

Jedna grupa nie może powiedzieć „tak” w imieniu AA, a właśnie po takie „tak” przychodzą programy z zewnątrz. Program terapii chce mieć AA w swojej broszurze. Prosi jedną życzliwą grupę, żeby spotykała się w jego budynku, w jego dniu, i pozwoliła mu mówić rodzinom, że AA jest częścią jego opieki. Jedna grupa się zgadza. Zobacz, o czym zdecydowano. Opinia publiczna odbiera teraz AA jako część tego programu. Każda inna grupa w mieście słyszy pytanie, dlaczego nie zrobi tego samego. Taki plan poważnie wpływa na AA jako całość – a wersja pełna mówi, że żadna grupa nie może się go podjąć sama, bez porozumienia z powiernikami AA – i kończy się słowami (Wielka Księga, s. 563): „W takich sprawach nasze wspólne dobro jest najważniejsze”. Najważniejsze znaczy pierwsze, ponad wszystkim innym. Bill W. wyznaczył tę granicę już w 1947 roku (broszura AA P-17, s. 24): „ani AA jako całość, ani żadna grupa AA nie powinny podejmować żadnej działalności innej niż czyste AA”. I: „nie możemy łączyć nazwy AA z innymi przedsięwzięciami w dziedzinie alkoholizmu do tego stopnia, by opinia publiczna odniosła wrażenie, że porzuciliśmy nasz jedyny cel”. Swoboda grupy obejmuje jej własny mityng, nigdy nazwę, którą dzielą wszystkie grupy. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, czy jakaś broszura lub strona internetowa podaje twój mityng jako część czyjegoś programu.