Służyć, lecz nigdy nie rządzić

Kiedy program płaci komuś za prowadzenie mityngu, osoba z przodu sali pracuje dla programu, a nie dla grupy. Przedmowa Wielkiej Księgi podsumowuje to, na czym oparły się pierwsze grupy (s. xix): „że nasi liderzy mogą służyć, lecz nigdy nie rządzić; że każda grupa ma być autonomiczna i że nie będzie zawodowej klasy terapeutów”. Autonomiczna znaczy samorządna. Zawodowa klasa terapeutów to ludzie, którym płaci się za leczenie alkoholików wewnątrz AA. Wersja pełna umieszcza władzę w grupie (Wielka Księga, s. 563): „jedna ostateczna władza – miłujący Bóg, tak jak może On wyrażać siebie w naszym grupowym sumieniu”. Teraz zobacz, jak dochodzi do zawłaszczenia. Program zdrowienia wysyła płatnego coacha, żeby prowadził mityng. Coach sprawdza obecność dla programu, kieruje dzielenie się ku lekcjom programu i składa raporty w biurze. Członkowie nie mogą usunąć coacha, bo członkowie nigdy go nie wybrali. Lider, którego grupa nie może zastąpić, nie służy grupie. Taki lider nią rządzi, na czyjejś liście płac. Nic na sali nie musi wyglądać inaczej, żeby tak się stało; krzesła, czytania i koszyk zostają. Zmieniła się tylko odpowiedź na pytanie, kto decyduje. Sprawdź to dziś wieczorem: zapytaj, kto wybrał osobę prowadzącą twój mityng, kto jej płaci, jeśli ktokolwiek, i czy członkowie mogliby ją zastąpić w przyszłym tygodniu.