Nie na pionierach

W 1950 roku AA zdecydowało, że jego jedność będzie się opierać na zasadach, a nie na ludziach, a mityng trzymany razem przez personel placówki wrócił do opierania się na ludziach. W lipcu tego roku pierwsza międzynarodowa konwencja AA w Cleveland zatwierdziła Tradycje. Bill W. powiedział, dlaczego musiało to nastąpić właśnie wtedy („Anonimowi Alkoholicy wkraczają w dojrzałość”): „W przyszłości nie mogliśmy już polegać na autorytecie i wpływie naszych pionierów, jeśli chodzi o jedność AA. Odtąd musieliśmy polegać na duchowych zasadach, takich, jakie wyłożono w Dwunastu Tradycjach”. Jeśli AA nie mogło się opierać na własnych założycielach, grupa nie może się opierać na terapeucie. A jednak tak trzyma się dziś wiele sal: jeden pracownik otwiera drzwi, wybiera czytającego i prowadzi listę. Członkowie nigdy nie spotykają się w swoich własnych sprawach, więc nie ma grupowego sumienia, do którego można by się odwołać. Gdy kończy się umowa albo pracownik odchodzi, kończy się też mityng. Bill pisał o wiązaniu AA z innymi przedsięwzięciami (broszura AA P-17, s. 25): „zachowanie naszej jedności jest z pewnością naszym największym obowiązkiem”. Wersja pełna mówi dlaczego (Wielka Księga, s. 563): „AA musi trwać, inaczej większość z nas na pewno umrze”. Sprawdź to dziś wieczorem: gdyby osoba, która otwiera drzwi na twój mityng, jutro odeszła, zapytaj, czy członkowie wiedzieliby, jak utrzymać go otwartym.