Pięćdziesiąt procent

Wykłady radiowe, które w połowie były o AA, a w połowie o religii jednego człowieka, powiedziałyby całemu krajowi, że AA jest jego kościołem. Pewnemu członkowi zapłacono za dwanaście pogadanek o AA w ogólnokrajowym radiu, a centrala najpierw przeczytała scenariusze. Bill W. (broszura AA P-17, s. 53): „W około 50% były o AA, a w 50% o osobistych przekonaniach religijnych naszego przyjaciela. Mogło to stworzyć fałszywy obraz nas w oczach opinii publicznej. Wzbudziłoby to uprzedzenia religijne wobec AA. Zgłosiliśmy więc sprzeciw”. Pomyśl, kto by słuchał. Pijący innej wiary albo bez żadnej słyszy, że AA to wyznanie jednego człowieka, i drzwi, których potrzebował, zamykają się, zanim do nich dotrze. Wielka Księga już wyznaczyła granicę dla członka siedzącego przy jednym pijaku (s. 94): „Zajmujemy się wyłącznie ogólnymi zasadami wspólnymi dla większości wyznań”. Wersja pełna wyznacza ją dla całej Wspólnoty: żadnej opinii w „sporach wyznaniowych”, czyli w sprawach nauczania jednego kościoła (s. 565). AA powstrzymało tę audycję bez jednego publicznego słowa, a ten człowiek z niej zrezygnował. Dziś ta sama mieszanka pół na pół pojawia się na mityngu prowadzonym jako czyjaś posługa religijna, gdzie doktrynę gospodarza odczytuje się z przodu sali tak, jakby była doktryną AA. Sprawdź to dziś wieczorem: czy na twoim mityngu odczytuje się coś, co należy do jednej wiary, a nie do AA?