Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Uygulama, hizmet ve para

A.A. mesajı hapishanelere ve hastanelere taşıyor mu?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Evet, ve başladığı yer hastanelerdi. 1939 metni, ayık bir üyeye yeni gelenleri “birkaç doktor, papaz, rahip ya da hastaneye sorarak” bulmasını söyler (s. 89) ve bu işin “sulh mahkemelerine, sağlık evlerine, hastanelere, hapishanelere ve akıl hastanelerine sayısız ziyarette” bulunmayı gerektirebileceği konusunda uyarır (s. 97). Bu, bir kuruluşun yürüttüğü bir program olarak değil, her üyenin kendi On İkinci Basamak çalışması olarak yazılmıştır.
  • Bill W.’nin tarih anlatısı (1957), A.A.’nın bir akıl hastanesindeki ilk toplantısını New York’taki Rockland State Hospital’a, ilk hapishane grubunu ise 1942’de San Quentin’e tarihlendirir. 1955 konvansiyonuna gelindiğinde, diye aktarır, 265 hastanede ve 335 hapishanede A.A. grupları vardı (A.A. Comes of Age, 1957).
  • A.A. hastanelerin içine girer ama onları işletmez. Uzun Biçim, hastaneler için “A.A.’nın olabildiğince dışında ve tıbbi denetim altında olmalıdır” der (s. 564); Bill de 1946’da, A.A.’nın birlikte çalıştığı hastanelerin hiçbirinin “‘A.A. hastanesi’ olarak bilinmediğini” yazdı (P-17, “Para”, 1946).
  • Bugün bu iş, ceza infaz komiteleri ve tedavi komiteleri (bazı bölgelerde “hastaneler ve kurumlar” ya da H&I denir) aracılığıyla yürütülür. Tesis izin verdiği yerlerde toplantıları hapishanelere ve cezaevlerine götürür, mesajı tedavi ortamlarına taşır ve insanlar serbest bırakıldığında irtibat kişisi olarak görev yaparlar (P-16, 2018; A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).

Büyük Kitap ne diyor (1939)

7. Bölüm, On İkinci Basamak’ın mesajı taşıma talimatıyla açılır, sonra okura yardım isteyen alkolikleri nerede bulacağını söyler: “Birkaç doktor, papaz, rahip ya da hastaneye sorarak kolaylıkla onları bulabilirsiniz.” (s. 89). Şunu da ekler: “birlikte çalışın; asla eleştirmeyin.” (s. 89). Birkaç sayfa sonra, aile yoluyla gitmektense “Bir doktor ya da kurum vasıtasıyla yaklaşım daha iyi olur.” (s. 91) diye öğütler.

Bölüm, işin nereye varabileceği konusunda açık sözlüdür. Başkalarına yardım etmek, paranızı ve evinizi paylaşmak ve “sulh mahkemelerine, sağlık evlerine, hastanelere, hapishanelere ve akıl hastanelerine sayısız ziyarette” bulunmak anlamına gelebilir (s. 97). Bu cümle, On İkinci Basamak çalışması yapan tek tek üyeye hitap eder. Ziyaretleri yapan üyedir. 1939 metninde bir kurumun içindeki bir komiteyi ya da planlı bir toplantıyı anlatan hiçbir şey yoktur.

Hastaneler, kitabın A.A.’nın nasıl başladığına dair kendi hikâyesinde de geçer:

  • Bill, yeniden içmeye yaklaştığı bir anda “Birçok kez ümitsizlikle eski hastanemi ziyaret ettiğim oldu.” diye yazar (s. 15). Orada bir hastayla konuşmak onu ayağa kaldırdı.
  • İkinci Baskı İçin Önsöz (1955), Bill ile Dr. Bob’un nasıl çalışmaya koyulduğunu anlatır: “Akron Şehir Hastanesine gittiler ve neredeyse hummalı bir şevkle alkolikler üzerinde çalışmalarına başladılar.” (s. xvii). İlk vakaları A.A.’nın üçüncü üyesi oldu.
  • 11. Bölüm aynı hikâyeyi 1939’dan anlatır: iki arkadaş yerel bir hastanenin başhemşiresine telefon edip bir aday istedi (s. 156). İlk üyeler “yeni birini hastaneye yerleştirmeye ve daha sonra onu ziyaret etmeye” istekliydi (s. 159).
  • Bölümün kapanıştaki örneği (metinde “(1939)” tarihli) bir üyenin yeni bir şehirdeki çalışmasıdır: büyük bir devlet hastanesinin psikiyatri bölümünün başındaki doktorla görüşülmüş ve “o kurumda sefil durumda olan daha başkalarının da seçilmesi ayarlandı” (s. 163).

8. Bölüm, “Eşler İçin”, kurumlara yatırılmış erkekler için şöyle der: “Çünkü yıllardır şu veya bu kuruma yatırılmış alkoliklerle çalışıyoruz.” (s. 114). Sonraki cümle, “Bu kitap ilk yayımlandığından bu yana A.A. her çeşit hastaneden binlerce alkoliğin taburcu edilmelerini sağladı.” (s. 114), ilk baskıdan olamaz; çünkü kitabın yayımına geriye dönüp bakıyor. Kaynaklarımız bunun ne zaman eklendiğini söylemiyor.

Bir üyenin ziyaretlerinin uğrayabileceği yerler arasında sayılan “hapishaneler” dışında (s. 97), 1939 metni hapishaneleri mesajın taşınacağı yerler olarak anmaz. Metnin “hapishane” sözcüğünü kullandığı diğer yerler bir içicinin kendi riskleri ve geçmişiyle ilgilidir: bir üyeyi hapse düşürebilecek telafi girişimleri (s. 78–79) ve içkinin “son aşama”sı (s. 107).

Nasıl büyüdü: Bill W.’nin anlatısı (1957)

A.A. Comes of Age (1957) tarihi şöyle anlatır:

  • İlk hastane toplantısı. New York’ta bir akıl hastanesi olan Rockland State Hospital’ın başındaki Dr. Russell Blaisdell, A.A. üyelerinin alkolik koğuşuna girmesine, içeride bir toplantı başlatmasına ve birkaç ay sonra otobüslerle yatan alkoliklerin dışarıdaki toplantılara gitmesine izin verdi (A.A. Comes of Age, 1957). Bill bunu “A.A.’nın bir akıl hastanesiyle ilk çalışma ilişkisi, o günden beri 200’den fazla kez tekrarlandı” diye anar (A.A. Comes of Age, 1957). New Jersey’deki iki akıl hastanesinden birkaç alkoliğin A.A.’ya zaten bırakıldığını da not eder; ama “Dr. Blaisdell’in Rockland State Hospital’ı A.A. ile tam kapsamlı iş birliğine giren ilk hastaneydi” (A.A. Comes of Age, 1957).
  • İlk hapishane grubu. San Quentin’in müdürü Clinton T. Duffy, A.A.’ya “hayatları yeniden inşa etmemize yardım edecek bir araç” olarak baktı (A.A. Comes of Age, 1957). San Francisco bölgesindeki üyelerin yardımıyla “böylece 1942’de A.A.’nın ilk hapishane grubunun öncülüğü başladı” (A.A. Comes of Age, 1957). Duffy, hem dışarıdan gelen üyelere hem de sonuna kadar dayanan ilk mahkûmlara teşekkür etti (A.A. Comes of Age, 1957).
  • 1955’te. St. Louis konvansiyonunda “Kurumlarda A.A.” başlıklı bir panel, dünya genelinde “265 hastanede ve 335 hapishanede” grupların bulunduğunu bildirdi (A.A. Comes of Age, 1957). Panel ayrıca bir şartlı tahliye rakamı da verdi: şartlı tahliye edilen alkoliklerin yaklaşık yüzde 20’si A.A.’dan önce başarılı oluyordu, A.A.’dan beri ise yüzde 80’i (A.A. Comes of Age, 1957). Bunlar, Bill’in aktardığı hâliyle panelin rakamlarıdır. Kaynaklarımızda bunları denetleyebileceğimiz bir şey yok.
  • Ofis. New York ofisinde “hapishane ve hastane grupları için özel hizmet” veren bir bölüm oluştu (A.A. Comes of Age, 1957).

Pass It On (1984), Bill’in 1943’ün sonlarındaki batı gezisinde San Quentin’in içinde yaklaşık 420 mahkûmluk bir dinleyici kitlesine konuştuğunu ekler (Pass It On, 1984).

İçinde olmak ama sahibi olmamak: hastaneler ve Gelenekler

İlk gruplar kendi hastanelerini işletme düşüncesine kapıldı. Bill’in P-17’de alıntılanan, hastaneye yatırma üzerine 1947 tarihli Grapevine yazısı, kendi arınma yerlerini kuran grupların “neredeyse her zaman ters tepti” dediğini söyler (P-17, “Hastaneler ve A.A.”, 1947); çünkü bu, grubu çoğu üyenin hiçbir şey bilmediği bir işe sokuyordu. 1946’da A.A.’nın vardığı noktayı şöyle özetledi: “Yıllar önce A.A.’nın kendi hastaneleri, dinlenme evleri ve çiftlikleri olması gerektiğini düşünürdük.” (P-17, “Para”, 1946). Hastaneye yatırma “yönetim ya da sahiplik anlamında A.A.’nın bir işlevi değildir.” (P-17, “Para”, 1946). Sonra: “Her yerde hastanelerle iş birliği yapıyoruz.” (P-17, “Para”, 1946).

Altıncı Gelenek’in Uzun biçimi bunu Gelenek’in içine yerleştirir: hastaneler ve benzeri tesisler ayrı olarak şirketleştirilmeli, A.A. adını kullanmamalı ve “A.A.’nın olabildiğince dışında ve tıbbi denetim altında olmalıdır.” (s. 564). Bir A.A. grubu “herkesle işbirliği yapabilir” ama bu işbirliği “gerek fiili gerek zımni olarak asla bir mensubiyet ya da destek seviyesine” çıkmamalıdır (s. 564).

Yani cevabın iki yarısı var ve ikisi de aynı kaynaklardan geliyor: A.A. üyeleri mesajı hastanelere taşır; A.A. ise hastanelerin sahibi olmaz, onları işletmez, desteklemez. Bkz.: Büyük Kitap tedavi merkezlerini destekliyor mu? · A.A. bir tedavi programı mı? Detoks, barınma ya da danışmanlık sağlar mı? · Altıncı Gelenek: bir A.A. grubu bir tedavi merkeziyle ortaklık kurabilir mi?

Bugün nasıl yapılıyor (2018; 2024–2026)

Bunlar günümüzdeki hizmet tanımlarıdır, 1939 metni değil.

P-16, A.A. Grubu… Her Şeyin Başladığı Yer (2018). Bir grubun, yerel ceza infaz ya da tedavi komitesiyle çalışan bir ceza infaz temsilcisi ve bir tedavi temsilcisi olabilir (P-16, 2018). “Bazı bölgelerde hastaneler ve kurumlar (H&I) temsilcileri olarak bilinen” ceza infaz temsilcileri, A.A. toplantılarını “ceza infaz kurumunun izin verdiği yerlerde” hapishanelere ve cezaevlerine götürür (P-16, 2018). Bazı bölgelerde Bridging the Gap (Boşluğu Kapatmak) denen geçici irtibat programı aracılığıyla içerideki kişilere yazabilir ve serbest bırakıldıklarında onlara A.A. irtibat kişisi olabilirler (P-16, 2018). Tedavi komitesi üyeleri “hastane ve tedavi merkezi çalışanlarının A.A.’yı daha iyi anlamasına yardımcı olmak için çalışır”, tedavi gören alkoliklere mesajı taşır ve hastalar taburcu olurken irtibat kişisi olabilir (P-16, 2018).

P-16 ayrıca Altıncı Gelenek’i kurumların içinde yapılan toplantılara da uygular: bir ceza infaz ya da tedavi tesisinde toplanan grup, kurumun adını kullanmamalıdır; bu, grubun kurumla bağlantılı olmadığını açıkça gösterir ve grup “orada yalnızca toplantılar için yer kiralar” (P-16, 2018).

A.A. Service Manual (2024–2026 baskısı). Bölgeler, ceza infaz ve tedavi tesislerini “grupların, bölgelerin ya da intergrupların tek başlarına üstlenmesi pratik olmayabilecek” On İkinci Basamak çalışması örnekleri arasında sayar (A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Bir bölge komitesi kendine şunu sorar: “A.A. mesajı hastanelere, hapishanelere, cezaevlerine ve rehabilitasyon merkezlerine ulaşıyor mu?” (A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Genel Hizmet Konferansı’nın bir Ceza İnfaz komitesi ve bir Tedavi ve Erişilebilirlik komitesi vardır. Ceza İnfaz komitesinin görevleri arasında “A.A.’nın, Gelenekler çerçevesinde, hem gözetim altındayken hem de serbest bırakıldıklarında alkoliklere yardım etmek için neler yapıp neler yapamayacağını açıklığa kavuşturmak” da vardır (A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Genel Hizmet Ofisi’nde ceza infaz masası, cezaevindeki alkolikleri dışarıdaki üyelerle eşleştiren Ceza İnfaz Yazışma Hizmeti’ni (Corrections Correspondence Service) yürütür ve “her yıl mahkûmlardan gelen yaklaşık 5.000 mektuba yanıt verir” (A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Intergrup ve merkez ofisler de tesislerdeki gruplarla irtibatı sürdürebilir, tahliye öncesi irtibatları ve konuşmacıları ayarlayabilir (A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).

“H&I” bir Büyük Kitap terimi değildir. Kaynaklarımızda yalnızca P-16’da, bu komitelerin yerel adı olarak geçer.

Mesajı bir hapishaneye ya da hastaneye götürmek, bir mahkeme için belge imzalamaktan farklı bir şeydir. Bkz.: A.A. mahkeme belgesi imzalar mı, mahkemeler ve denetimli serbestlik için mektup yazar mı?

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, 1, 7, 8 ve 11. Bölümler 15, 78–79, 89, 91, 97, 107, 114, 156, 159, 163 1939 (“Bu kitap ilk yayımlandığından bu yana” cümlesi sonradandır, bkz. s. 114; tarih verilmemiş)
Alcoholics Anonymous, İkinci Baskı İçin Önsöz xvii 1955
Alcoholics Anonymous, Ek I, Uzun biçim Altıncı Gelenek 564 1946
P-17, “Para” (Bill W.) — 1946
P-17, “Hastaneler ve A.A.” (Bill W.’nin “Adequate Hospitalization” yazısından alıntılar) — 1947
A.A. Comes of Age (Bill W.) — 1957
Pass It On — 1984
P-16, The A.A. Group — 2018 (2022’de gözden geçirildi)
The A.A. Service Manual — 2024–2026 baskısı

Comes of Age ve Pass It On, nüshalarımızdaki dosya sayfası işaretleriyle (f.) anılır, basılı sayfalarla değil.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler’le bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynakları belirtilmiştir; Büyük Kitap, P-16, A.A. Hizmet El Kitabı, A.A. Comes of Age ve Pass It On © A.A. World Services, Inc.’e aittir. P-17’deki makaleler © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.