MUTLULUK ASIL MESELE DEĞİL

Ah, “Mutluluk asıl mesele değil” — bu, dünyanın tepetaklak olması gibi geliyor, değil mi? Ama Büyük Kitap’ta mutluluk bir kök değil, bir meyvedir. 83. sayfada bize “Yeni bir özgürlük ve yeni bir mutluluğu tanımış olacağız” denir — ama bu vaadin, 1. Basamak’tan 9. Basamak’a kadar çalıştıktan sonra geldiğine dikkat edin. Mutluluk nişan aldığımız hedef değil; çalışmayı yapmanın doğal sonucudur. Bill W. bunu açıkça ortaya koydu: “Eski alkolikler olarak bizim yaşamlarımız bizzat devamlı olarak başkalarını göz önünde bulundurmak ve onların ihtiyaçlarını nasıl karşılayabileceğimizi düşünmek üzerine kuruludur” [s. 20]. Asıl mesele bu — hizmet ve bağ kurmak, bir duygunun peşinden koşmak değil.

Biliyor musunuz, birçok yeni gelenin “mutluluğu” erken ayıklığın coşkusuyla karıştırdığını gördüm. Ama o pembe bulut buharlaşıp gider. Gerçek olan, kitabın “içeriden bir iş” dediği şeydir — manevi durumumuza dayanan, alkolden gündelik bir rahatlama [s. 85]. Dolayısıyla düşünce mutluluğun asıl mesele olmadığını söylediğinde, bize asıl amacımızın ayık kalmak ve başkalarına yardım etmek olduğunu hatırlatıyor. Biz bakmazken sevgi dolu bir Tanrı’dan gelen beklenmedik bir armağan gibi neşe içeri süzülür.