Alkoholik, który wciąż jeszcze cierpi

Przeczytaj powoli ostatnie słowa Tradycji Piątej, bo plotka na ich temat wskazuje w złą stronę. Wersja pełna (Wielka Księga, s. 563): „Każda grupa Anonimowych Alkoholików powinna być duchową wspólnotą, mającą tylko jeden główny cel – nieść posłanie alkoholikowi, który wciąż jeszcze cierpi”. Czyj cel? Grupy, jako jednego ciała. Ile celów? Jeden. Ku komu? Ku alkoholikowi, który wciąż jeszcze cierpi, a słowem, które ma znaczenie, jest „wciąż”. Ta osoba wciąż pije. Członek trzeźwy od trzech tygodni i roztrzęsiony zmaga się, a grupa cieszy się, że go ma, ale on jest już w środku. Plotka mówi, że grupa AA istnieje po to, by wspierać swoich członków – krąg, w którym ludzie na krzesłach troszczą się o siebie nawzajem. To odwraca Tradycję do wewnątrz. Nic w tym zdaniu nie czyni celem grupy ludzi, którzy już w niej są. Członkowie są dla niej ważni, bo to oni wynoszą posłanie na zewnątrz. Dziś wersja zwrócona do wewnątrz jest wszędzie: mityngi, które opisują siebie jako wsparcie dla tych, którzy przychodzą, bez słowa o pijącym, który jeszcze nie przyszedł. Sprawdź to dziś wieczorem: posłuchaj, jak twój mityng opisuje siebie na otwarcie, i zapytaj, czy pijący na zewnątrz w ogóle jest w tym opisie.