Duygusal Dinamit

Alkoliklerden oluşan bir topluluğun kendi kendini paramparça etmesi bekleniyordu ve bunun olmamasının sebebi Birinci Gelenek’tir. Bill W., A.A. yeniyken uzmanların ne dediğini hatırlıyordu (A.A. Comes of Age): “Bu alkolikler topluluğu duygusal bir dinamittir. İçindeki nevrotik yapı onu paramparça edebilir.” Nevrotik, korkuların ve sinirlerin yönettiği demektir. İlk üyeler de aynı şeyi soruyordu: “Patlayıp dağılacak mıydık, yoksa bir arada kalabilecek miydik?” Uzun biçim, onların bulduğu cevabı veriyor (Büyük Kitap, s. 563): “Adsız Alkolikler’in her üyesi büyük bir bütünün küçük bir parçasından ibarettir. A.A. var olmaya devam etmelidir yoksa çoğumuzun öleceği kesindir. Bu sebeple ortak iyiliğimiz önce gelir. Fakat bireylerin iyiliği de hemen ardından gelmektedir.” Sıraya bakın. Önce grup, çünkü bu akşam arayacak alkoliğin hâlâ ayakta duran bir odaya ihtiyacı var. Üye hemen arkasında, asla gözden çıkarılmadan. Tehlike hiçbir zaman fikri olan tek bir kişi değildi. Telefona cevap verecek kimse kalmayana dek odanın kamplara bölünmesiydi. Bugün fitil çoğu zaman dışarıdan tutuşturuluyor: bir program toplantıyı istiyor ve üyeler onu verip vermemek konusunda bölünüyor. Bu akşam deneyin: grubunuz yarın dağılsaydı, bir sonraki alkolik hangi parçayı kapıları açık bulurdu?