خیابانی دوطرفه

می‌بینید، «خیابان دوطرفه» درست در قلب بهبودی ماست. ما با نگه داشتن هوشیاری برای خودمان هوشیار نمی‌شویم — با بخشیدن آن نگهش می‌داریم. همان‌طور که روزگاری قدرت دیگران ما را حمل کرد، اکنون ما دست‌هایی می‌شویم که الکلی رنجور بعدی را بلند می‌کنند. کتاب بزرگ ساده می‌گوید: «تجربهٔ عملی نشان می‌دهد هیچ چیز به اندازهٔ کار فشرده با الکلی‌های دیگر مصونیت از نوشیدن را تضمین نمی‌کند.» [صفحهٔ ۸۹، فصل ۷] این است خیابان دوطرفه — هوشیاری خودمان دقیقاً وقتی پایدار می‌ماند که برمی‌گردیم و به نفر بعدی کمک می‌کنیم. و با این کار، همان وعده‌هایی را دریافت می‌کنیم که به آن‌ها چسبیده بودیم: «ناگهان درمی‌یابیم که خدا کاری را برای ما می‌کند که خودمان از انجامش برنمی‌آمدیم.» [صفحهٔ ۸۳] این خیریهٔ یک‌طرفه نیست؛ مبادله‌ای دوسویه است، چرخه‌ای زنده که در آن دادن و گرفتن یکی است.