Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Uygulama, hizmet ve para

Yedinci Gelenek sepetindeki para nereye gidiyor? Bir üyenin verebileceği miktarın bir sınırı var mı?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Yedinci Gelenek’in Uzun biçimi (1946), grupların “tamamıyla kendi üyelerinin gönüllü katkıları ile ayakta kalmalıdır” dediğini söyler (s. 564) ve bu parayla ilgili üç şeye karşı uyarır: A.A.’nın adı kullanılarak kamudan fon toplanması, büyük hediyeler ya da herhangi bir yükümlülük taşıyan hediyeler ve “herhangi bir A.A. amacı belirtmeden” fon biriktiren kasalar (s. 564). Uzun Biçim’deki Dokuzuncu Gelenek, vekillerin New York’taki Genel Hizmet Ofisi’ni ayakta tutan “gönüllü A.A. bağışlarını” aldığını söyler (s. 565).
  • Bugünün uygulaması, A.A.’nın anlattığı biçimiyle: sepet genellikle grubun kendi giderlerini (kira, literatür, toplantı listeleri, ikramlar) karşılar ve grubun yerel intergrup, bölge ve alan ile Genel Hizmet Ofisi’ni desteklemesi için “yeterince artar” (P-16, 2018). Her grup, grup bilinciyle, ne kadarının nereye gideceğine karar verir (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).
  • Evet, bir sınır var, ama o Genel Hizmet Konferansı tarafından belirleniyor ve değişiyor; kendi nüshalarımız da rakam konusunda hemfikir değil: A.A. Grubu bir bireyin Genel Hizmet Ofisi’ne verebileceği en yüksek miktarın yılda US$5.000 olduğunu söylerken (P-16, 2018), güncel Hizmet Kılavuzu Konferans’ın bir bireyi yılda US$7.500 ile sınırladığını söyler (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Bir üyenin terekesinden bırakılan vasiyet tek seferlik US$10.000 ile sınırlıdır ve katkılar yalnızca A.A. üyelerinden ve A.A. kuruluşlarından kabul edilir, dışarıdan gelenlerden asla (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).
  • 1939 tarihli Büyük Kitap’ta hiç sepet yoktur. Sözcük s. 1–164’te geçmez; kitabın para konuşması, üyelerin kendi paralarını ve evlerini yeni gelenlerle paylaşması (s. 97) ve topluluğun “hiçbir harç ya da aidat”ı olmaması (s. xiv) üzerinedir. Grup kasası sonraki bir şeydir.

1939: kasa yok, sepet yok

Büyük Kitap’ın program metni bir toplamadan, bir sepetten ya da bir grup fonundan hiç söz etmez. Program metninin dışında sözcük yalnızca iki üyenin hikâyesinde geçer ve ikisi de para hakkında değildir: bir okul bahçesindeki “basketbol” (s. 233) ve çamaşır “sepetleri” (s. 465). 1939 metninin para hakkında söylediği kişiseldir: Önsöz “Hiçbir harç ya da aidat yoktur” der (s. xiv) ve Bölüm 7, On İkinci Basamak çalışmasının bir yeni gelenle “paranızı ve evinizi paylaşmak” anlamına gelebileceğini söyler (s. 97), bunu yaparken dikkat edilmesi gerektiğiyle birlikte (s. 97–98). Bkz.: A.A.’nın bir maliyeti var mı? ve Bir yeni gelene para ya da kalacak yer vermeli miyim?

Bill W. aynı tabloyu 1946’da anlattı: A.A.’nın ilk yıllarında “Grup fonlarımız yoktu, dolayısıyla grup para sıkıntıları da yoktu” (P-17, “Money”, 1946). Üyeler evlerde buluşurdu; bir üye bir başkasına parayla yardım etmek isterse “Bu tamamen onun kendi işiydi” (P-17, “Money”, 1946).

1946: Uzun Biçim ve Bill’in “Money” yazısı

Yedinci Gelenek, Uzun biçim (s. 564). Gruplar “tamamıyla kendi üyelerinin gönüllü katkıları ile ayakta kalmalıdır” (s. 564). Geleneğin geri kalanı bir tehlike listesidir:

  • “gruplar, kulüpler, hastaneler ya da diğer A.A. dışı ajanslar aracılığıyla A.A. adını kullanarak kamudan herhangi bir fon talebinde bulunmanın oldukça tehlikeli olduğunu” (s. 564);
  • “herhangi bir kaynaktan büyük hediyeleri ya da koşul içeren katkıları kabul etmenin akıllıca olmadığını” (s. 564);
  • “herhangi bir A.A. amacı belirtmeden ihtiyatsızca fon toplayan A.A. haznedarlarını” “oldukça endişeli bir şekilde” takip ediyoruz (s. 564).

Yani Uzun biçim, 1946’da bile bugünkü uygulamanın ardındaki üç fikre sahiptir: yalnızca üyeler, büyük ya da yükümlülük taşıyan hediyeler yok ve bir yığın değil ihtiyatlı bir yedek.

Dokuzuncu Gelenek, Uzun biçim (s. 565). Uzun Biçim’in grubun ötesinde katkıların nereye gittiğini söylediği yer burasıdır: Genel Hizmet Kurulu vekilleri, “A.A. Geleneği’nin koruyucularıdırlar ve New York’taki A.A. Genel Hizmet Ofisi’mizi yürütmeye devam edebilmemizi sağlayan gönüllü A.A. bağışlarını da kabul ederler” (s. 565). Aradaki katmanı da anlatır: “büyük metropolit bölgelerin grupları kendi merkezi komitelerini ya da genellikle tam zamanlı bir sekretere gereksinim duyan gruplar arası komitelerini seçebilirler” (s. 565).

Bill’in yazısı (P-17, “Money”, 1946). Bill, paranın o zamana kadar ne için olduğunu anlatır: “Her A.A. üyesi, bir toplantı yerinin kirasını, bir kulübü ya da yerel veya ulusal merkezinin bakımını ödemek için ‘şapkaya’ para bıraktığını görür” (P-17, “Money”, 1946). Bu katkıların “A.A. üyeliğinin hiçbir şekilde bir şartı olmadığını” ekler (P-17, “Money”, 1946). Kimin neyi ödemesi gerektiği konusunda, ücretli bir alan sekreterini desteklemenin “bir grup kümesinin ya da onların merkezi komitesinin uygun bir işlevi” olduğunu, ama “kulüpleri maddi olarak desteklemenin bir grubun ya da merkezi komitenin işlevi olmadığını” önerdi (P-17, “Money”, 1946). Özeti: “A.A. üyelerinin gönüllü katkıları ya da taahhütleri bizim asıl ve sonunda tek desteğimiz olmalıdır” (P-17, “Money”, 1946).

Sınır sorusuna gelince, Bill 1946’da bir dolar rakamı vermedi ama bugünkü sınırın yanıtladığı durumları tam olarak ortaya attı. Alkolik olmayan bir dostun “şapkaya bir dolar” atmasını kendi kendini destekleme ilkesinin bir istisnası saymadı (P-17, “Money”, 1946). Onu düşündüren şey büyük hediyeydi: zenginlerin “vasiyetnamelerinde A.A. için paralar ayırması” (P-17, “Money”, 1946), minnettar ailelerin “büyük bağışlar yapmak” istemesi (P-17, “Money”, 1946) ve zengin bir üyenin büyük bir hediye vermesi; bu durumda üye, “özellikle yeni gelen biriyse, mutlu bir varış noktasına, ayıklığa bilet aldığını düşünmeye başlayabilir miydi?” (P-17, “Money”, 1946). Sonucu: “herhangi bir kaynaktan büyük bağışları kabul etmek çok şüphelidir ve neredeyse her zaman tehlikeli bir politikadır” (P-17, “Money”, 1946). Vekillerin “en ufak bir yükümlülük taşıyan, açık ya da örtülü, tüm hediyeleri reddetmeye” karar verdiğini bildirdi (P-17, “Money”, 1946).

1957’de Bill, vekillerin ofisin parası kıt olduğunda bile vasiyetleri geri çevirdiğini, “böylece A.A.’nın kendi kendini destekleme Geleneği’ni bundan sonraki tüm zamanlar için pekiştirip sağlamlaştırdığını” kaydetti (A.A. Comes of Age, 1957). Bkz.: Yedinci Gelenek: A.A. dışarıdan para alır mı? ve İlk A.A. Rockefeller’ın parasını neden geri çevirdi?

Bugün: sepetin gittiği yer (2018 ve 2024–2026 tanımları)

Aşağıdakiler, A.A.’nın uygulamasını hizmet literatürünün şimdi anlattığı biçimiyle anlatır; 1939’u ya da 1946’yı değil. Özellikle dolar rakamları Konferans kararlarıdır ve değişir.

Grubun kendi giderleri. A.A. Grubu şöyle der: “A.A. üyeliği için aidat ya da ücret yoktur, ama kira, ikramlar, A.A. Konferansı’nca onaylanmış literatür, toplantı listeleri ve hizmetlere katkılar gibi giderlerimiz vardır”; hizmetler intergrup, bölge, alan ve Genel Hizmet Ofisi tarafından sağlanır (P-16, 2018). Bir grup “katkılar için sepet dolaştırabilir ve üyeler katılmaya teşvik edilir” (P-16, 2018). Sayman bölümü grup fonlarının “olağan olarak ayrıldığı” kalemleri sayar: kira, A.A. literatürü, yerel toplantı listeleri, kahve ve ikramlar ve “genellikle aylık ya da üç aylık olarak, tüm A.A. hizmet kuruluşlarının desteği” (P-16, 2018).

Grubun ötesi. Sepet dolaştırmak “genellikle grubun parasal ihtiyaçlarını karşılar ve grubun yerel intergrup (merkez ofis), genel hizmet bölge ve alan ofisleri ve Genel Hizmet Ofisi’ni desteklemedeki payını yapabilmesi için yeterince artar” (P-16, 2018). Broşür, grupları bu desteğin nasıl bölüşüleceğine dair öneriler için “Kendi Kendini Destekleme: Para ile Maneviyatın Buluştuğu Yer”e yönlendirir (P-16, 2018); bölüşümün kendisi grubun kararıdır. Hizmet Kılavuzu aynı şeyi alıcı taraftan söyler: Genel Hizmet Ofisi’ne gönderilen para alanlara, bölgelere ya da intergruplara aktarılmaz, çünkü her hizmet kuruluşu özerktir; “Gruplar, katkıların bireysel olarak ne kadarının ve hangi kuruluşlara yapılacağına grup bilinciyle karar vermek isteyecektir” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).

Genel Hizmet Kurulu bununla ne yapar. Üyelerin “GHO’ya katkı” dediği katkılar “aslında tüm Yedinci Gelenek katkılarından sorumlu olan Genel Hizmet Kurulu’na yapılır” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Kurul bunları, Genel Hizmet Ofisi’nde yürütülen “Topluluğa verilen hizmetlerin bir kısmını ödemek için” kullanır (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Kılavuz, katkıların uzun yıllardır “hizmet giderlerinin tamamını değil, bir kısmını” karşıladığını, gerisini yayıncılık gelirinin tamamladığını ekler (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). P-16, “2022 A.A. Dolarınız: ödediği hizmetler” başlıklı bir pasta grafiği basar; en büyük dilim literatür dağıtımı ve geliştirmesidir, gerisi Konferans, grup hizmetleri, kamuoyu bilgilendirme, profesyonel çevreyle iş birliği, tedavi, ıslah kurumları, arşivler, forumlar ve iletişim arasında dağılmıştır (P-16, 2018; bizdeki nüsha 2023 baskısıdır).

İhtiyatlı yedek. P-16, Uzun biçim’in uyarısını bugünkü sözlerle yineler: “bir grubun kira ve diğer giderler için gerekenin üzerinde büyük fonlar biriktirmesi iyi bir fikir değildir”; bunun yanında “öngörülemeyen bir ihtiyaç doğarsa diye ihtiyatlı bir yedek (miktarı grup bilinciyle belirlenecektir)” tutulur (P-16, 2018).

Bugün: bir üyenin verebileceği miktarın sınırı

Kim verebilir. Hizmet Kılavuzu: “Yedinci Gelenek gereği, katkılar yalnızca” A.A. üyelerinden, A.A. gruplarından ve alanlar, bölgeler, kongreler ve intergruplar gibi diğer A.A. kuruluşlarından “kabul edilir” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).

Bireye yıllık üst sınır. Güncel iki kaynağımız iki rakam veriyor ve sayfa bunu söylemek zorunda:

  • P-16: bir bireyin Genel Hizmet Ofisi’ne yapabileceği en yüksek katkı yılda US$5.000’dir (P-16, 2018; o cümlenin taraması bir sayfa altbilgisiyle bozulmuştur, bu yüzden kendi sözlerimizle verilmiştir). Doğum Günü Planı paragrafı “yılda US$5.000’i aşmamak üzere” ifadesini yineler (P-16, 2018).
  • Hizmet Kılavuzu: “Genel Hizmet Konferansı bir bireyin katkısını yılda US$7.500 ile sınırlar ve bu herhangi bir özel amaç için ayrılamaz” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). İki madde sonra aynı sayfa hâlâ bireylerden gelen anma katkılarının “US$5.000 sınırına tabi olduğunu” söyler (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı); bu, rakam değiştiğinde güncellenmemiş bir satır gibi okunuyor.

İkisine de uyan okuma: P-16 basıldığında sınır US$5.000’di ve Konferans o zamandan beri onu US$7.500’e yükseltti. Kaynaklarımız Konferans kararının kendisini gösteremiyor. Tam güncel rakama ihtiyacı olan herkes aa.org’a bakmalı ya da Genel Hizmet Ofisi’ne sormalıdır. Geleneğin meselesi rakam değildir; Uzun Biçim’in 1946’daki kaygısı A.A.’nın “herhangi bir kaynaktan büyük hediyeler” almamasıydı (s. 564) ve bugünkü sınır bu kaygıya bir rakam verme yoludur.

Vasiyetler. “US$10.000’i aşmayan vasiyetler tek seferlik kabul edilebilir, ama yalnızca A.A. üyelerinden” (P-16, 2018). Hizmet Kılavuzu da aynı fikirdedir: bir vasiyet bir A.A. üyesinden gelmelidir, “tek seferlik bir vasiyet olmalıdır (sürekli ya da yinelenen değil) ve Genel Hizmet Konferansı tarafından belirlenen US$10.000 sınırını aşamaz” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).

Gruplar. “Bir A.A. grubunun Genel Hizmet Kurulu’na yapabileceği katkıların miktarında bir sınır yoktur” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı).

Yerelde bir üyenin çok fazla vermesi. P-16 grubun kendisini de uyarır: “Bir üyeden olağanüstü büyük katkılar — para, mal ya da hizmet olarak — kabul edildiğinde grup sıkıntıları da çıkabilir” (P-16, 2018). Bu, Bill’in 1946’da “bilet aldığını” hissedebilecek zengin üye hakkındaki kaygısının grup düzeyindeki yankısıdır (P-17, “Money”, 1946).

Diğer kuruluşlar. Alanlar, bölgeler ve intergruplar kendi sınırlarını koyar: “Kabul ettikleri azami yıllık katkılar için diğer A.A. hizmet kuruluşlarına danışın” (P-16, 2018). Grapevine ise bu sistemin tamamen dışındadır: tüzüğü gereği “grup katkılarını kabul edemez ve Genel Hizmet Kurulu’na yapılan katkıların hiçbirinden pay almaz” (The A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı); aboneliklerle ayakta durur. Bkz.: A.A. Grapevine nedir ve nasıl başladı?

Geleneğin neyi kapsadığı ve neyi kapsamadığı

Yedinci Gelenek A.A. gruplarıyla ve A.A.’nın hizmet kuruluşlarıyla ilgilidir: neyi, kimden aldıkları. Bir üyenin A.A. dışında kendi parasıyla ne yaptığı hakkında bir şey söylemez ve Uzun biçim üyeliği açıkça paradan ayrı tutar: “A.A. üyeliği paraya ya da mutabakata dayanmamalıdır” (s. 563). Sepete bir şey koyup koymamak her üyenin kendi kararıdır; Bill’in 1946’daki ifadesiyle katkılar “A.A. üyeliğinin hiçbir şekilde bir şartı değildir” (P-17, “Money”, 1946).

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, Birinci Baskı İçin Önsöz; 7. Bölüm xiv, 97–98 1939
Adsız Alkolikler, Ek I, Uzun biçim Üçüncü, Yedinci ve Dokuzuncu Gelenekler 563–565 1946
Üyelerin hikâyeleri (“sepet” sözcüğü) 233, 465 dördüncü baskı (2001)
P-17, “Money” — 1946
A.A. Comes of Age (geri çevrilen vasiyetler) — 1957
P-16, A.A. Grubu (“Kendi Kendini Destekleme”, “Sayman”, “A.A. World Services Nasıl Desteklenir?”) — 2018; bizdeki nüsha 2023 baskısıdır (“2022 A.A. Dolarınız”)
The A.A. Service Manual, Bölüm 10 ve Sık Sorulan Sorular’ı; Grapevine üzerine Bölüm 2’deki Sık Sorulan Sorular — 2024–2026 baskısı

Büyük Kitap sayfa numaraları dördüncü baskıdandır (2001). Dolar rakamları Genel Hizmet Konferansı’nındır ve değişir; kaynaklarımızdaki en son iki kaynak bile birbirinden farklıdır.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynakları gösterilmiştir; Büyük Kitap © A.A. World Services, Inc.’e aittir. P-17’deki makaleler © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.