Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Uygulama, hizmet ve para

Gençler ve ergenler A.A.’ya gidebilir mi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Büyük Kitap’ta, Geleneklerde ya da kaynaklarımızdaki diğer A.A. literatüründe asgari yaş koyan hiçbir şey yoktur. Üçüncü Gelenek’in Uzun biçimi şöyle der: “Üyeliğimiz alkolizmden muzdarip herkese açık olmalıdır.” (s. 563); kısa biçimin tek koşulu ise “içkiyi bırakmaya istekli olmaktır” (s. 562).
  • 1939 metni gençler hakkında yalnızca azıcık söz eder ve bu, kimin katılabileceğiyle ilgili değildir. 3. Bölüm, genç içicilerin iradeleriyle bırakabileceklerini düşünebileceği konusunda uyarır ve çoğunun bunu başarabileceğinden şüphe eder (s. 33). Ayrıca otuz yaşında ya da daha genç bazı üyeler için şunu ekler: “kendilerini yirmi yıldır içenler kadar aciz ve çaresiz bulmaktalar” (s. 33).
  • Sonraki baskılar genç üyeleri kaydeder. Üçüncü Baskı İçin Önsöz (1976), anket yapılan üyelerin yüzde yedisinin 30 yaşın altında olduğunu bildirir: “aralarında birçok ergenlikte olan da var.” (s. xxii); güncel baskılardaki bir dipnot ise 2003 tarihli bir anketin üyelerin yaklaşık beşte birinin otuz yaş ve altında olduğunu gösterdiğini söyler (s. 34).
  • Bugünkü grup broşüründe, üyelerin oluşturduğu özel A.A. grupları arasında “gençler” de sayılır (P-16, 2018). Dördüncü baskıdaki hikâyeler arasında A.A.’ya on yedi ve on sekiz yaşında gelen üyeler de vardır (s. 285, 309).

Geleneklerin üyelik hakkında söyledikleri

Üçüncü Gelenek’in Uzun biçimi (1946): “Üyeliğimiz alkolizmden muzdarip herkese açık olmalıdır. Bu sebeple iyileşmek isteyen kimseyi kapımızdan çeviremeyiz. A.A. üyeliği paraya ya da mutabakata dayanmamalıdır.” (s. 563). Kısa biçim: “A.A. üyesi olmanın tek koşulu içkiyi bırakmaya istekli olmaktır.” (s. 562). İkisi de yaştan söz etmez. 1939 tarihli Önsöz’deki ifade şuydu: “Üyelik için tek gereksinim alkolü bırakmaya yönelik dürüst bir istek.” (s. xiv).

Üçüncü Gelenek’in kaynaklandığı, Bill W.’nin 1946 tarihli Grapevine yazısı, grupların bir zamanlar uzun üyelik kuralı listeleri hazırladığını anlatır ve şöyle der: “Bütün bu fermanlar her yerde aynı anda yürürlükte olsaydı, hiçbir alkoliğin Adsız Alkolikler’e katılması neredeyse imkânsız olurdu.” (P-17, “Who Is a Member of Alcoholics Anonymous?”, 1946). Yazı ayrıca şunu söyler: “Bize kendi sözüyle katılır.” (P-17, “Who Is a Member of Alcoholics Anonymous?”, 1946); yine de bazı gruplarda “Üyelik kuralları hâlâ var.” diye ekler (P-17, “Who Is a Member of Alcoholics Anonymous?”, 1946). Bkz.: A.A. üyeliğinin tek şartı nedir? ve A.A.’dan kimse atılabilir mi?

1939 metninin gençler hakkında söyledikleri

İnsanların bazen andığı pasaj 3. Bölüm’dedir (s. 32–34). Bu pasaj, kendi irade gücüyle yirmi beş yıl içkiden uzak kalan, elli beşinde yeniden içen ve dört yıl içinde ölen bir adamın hikâyesini izler (s. 32–33). Kitap bundan sonra şöyle der:

  • “Gençler gösterilen örnekten yola çıkarak, bu adamın yaptığı gibi kendi iradeleriyle bırakabilecekleri konusunda cesaretlenebilirler.” (s. 33). Yazarlar çoğunun başarabileceğinden şüphe eder; “çünkü hiçbiri gerçekten bırakmayı istemeyecektir” ve “hâlihazırda edinmiş oldukları tuhaf bir zihinsel yönelim” yüzünden (s. 33).
  • “Aramızdakilerin birçoğu 30 yaş civarında. Sadece birkaç yıldır içiyorlar. Fakat onlar da kendilerini yirmi yıldır içenler kadar aciz ve çaresiz bulmaktalar.” (s. 33)
  • “Bir insanın alkolik olması için çok uzun bir süre veya bizim kadar çok miktarda içmesi gerekmiyor.” (s. 33)
  • Yazarlar şöyle der: “her yerde potansiyel genç alkoliklere rastlıyoruz. Ama gelin de bunu onların görmesini sağlayın!” (s. 33–34).

Yani 1939’un söylediği, gençliğin alkolizme karşı bir koruma olmadığı ve genç içicileri ikna etmenin zor olduğudur. Bu, irade gücüne dair bir uyarıdır; üyelikle ilgili bir kural değil. s. 34’teki dipnot, bu ifade için şöyle der: “Bu kitabın yayımlandığı zaman için doğru.” ve 2003 anketinin rakamını verir (s. 34).

Tarihte genç üyeler

  • Dördüncü A.A. üyesi Ernie G., “ele avuca sığmaz, vurdumduymaz, o sırada 30 yaşında genç bir adam” olarak anlatılır (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Bill W., onun gelişini “A.A.’nın gençler bölümünün başlangıcı” olarak adlandırdı (A.A. Comes of Age, 1957). Pass It On, rehberlerinin gözünde onun “neredeyse fazla genç” olduğunu söyler (Pass It On, 1984); ayrıca yedi aylık bir kaymadan önce bir yıl ayık kaldığını belirtir (Pass It On, 1984).
  • Dorothy S., o sırada 34 yaşında olan kocası Clarence için Dr. Bob’u aradığını ve kendisine “Topluluğa bu kadar genç birinin gelip iyileştiği hiç olmadı.” dendiğini hatırladı (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Aynı kitap, bunun Dr. Bob’un bir yeni gelene hazır olduğunu kanıtlatmak için başvurduğu yöntemlerden biri olabileceğini ileri sürer (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Dr. Bob sonra yumuşadı ve ona Cleveland’daki bir üyenin adresini verdi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Bill W., 1941–1945 döneminde “daha genç insanlar görünmeye başladı” diye yazar; bunlarla birlikte hâlâ işi, evi ve sağlığı olanlar da vardı (A.A. Comes of Age, 1957).

Bunlar program metni değil, tarih kitaplarıdır ve 1930’lar ile 1940’ları anlatırlar. Andıkları “genç” üyeler otuzlu yaşlarının başındaydı.

Sonraki baskılarda genç üyeler

  • İkinci baskı (1955). Experience, Strength and Hope’ta alıntılandığı hâliyle önsözü şöyle diyordu: “Üyeliğimiz artık birçok genç insan içeriyor.” (Experience, Strength and Hope, 2003). Pass It On, ikinci baskıya “daha genç üyelerden daha fazla hikâye” eklendiğini söyler (Pass It On, 1984).
  • Üçüncü baskı (1976). “Anket yapılan A.A. üyelerinin yüzde yedisi 30 yaşının altında ve aralarında birçok ergenlikte olan da var.” (s. xxii)
  • Dördüncü baskı (2001). Yeni hikâyeler, “yaş, cinsiyet, ırk ya da kültür” özellikleri genişlemiş bir üyeliği temsil eder (s. xxiii). Bunlar arasında bir üye A.A.’nın kapısından “on yedi yaşında, yürüyen bir çelişki olarak” girdiğini yazar (s. 309); terapisti toplantı listesinde onun için gençlerin toplantılarını işaretlemiş olan bir başkası ise “On sekiz yaşındaydım.” der (s. 285). Bunlar üyelerin hikâyeleridir, program metni değil.

Bugün gençlerin grupları

P-16, The A.A. Group (2018): “Bazı A.A. üyeleri erkekler, kadınlar, gençler, doktorlar, LGBTQ+ ve diğerleri için özel A.A. grupları olarak bir araya gelir.” (P-16, 2018). Üyelerin hepsi alkolikse ve “yardım arayan tüm alkoliklere kapıyı açarlarsa” böyle grupların da A.A. grubu olduğunu ekler (P-16, 2018). A.A. ayrıca Young People in A.A. adlı bir broşür yayımlar; A.A. Service Manual bunu “On genç A.A. üyesi — 16 ile 27 yaş arasında” hikâyeleri olarak tanımlar (A.A. Service Manual, 2024–2026 baskısı). Bu broşür kaynaklarımızda yok.

Kaynaklarımızın çözmediği noktalar

Tüm kaynaklarımız İngilizce olarak “minimum age”, “age limit”, “age requirement”, “under 18”, “under eighteen”, “underage” ve “too young” terimleriyle tarandı; hiçbiri üyelik için bir yaş belirlemez (“too young” üyelerin hikâyelerinde, yukarıdaki Ernie ve Clarence pasajlarında ve A.A. Comes of Age ile birlikte basılan A.A. literatür listesinde ergenler için hazırlanmış karikatürlü bir broşürün başlığı olarak geçer; “underage” ise yalnızca bir kez, Bill W.’nin başka bir konudaki bir benzetmesinde geçer, Pass It On, 1984). Buradaki kitaplar bir ebeveynin ya da bir ergenin sorabileceği pratik sorulara değinmez: belirli bir toplantının reşit olmayan birinin yanında bir yetişkinle gelmesini bekleyip beklemediği ya da yerel yasaların toplantılardaki reşit olmayanlara nasıl yaklaştığı. Bu literatürde yaş kuralı koyan hiçbir şey yoktur ve Dördüncü Gelenek uyarınca her grup kendi işlerini kendisi yürütür (s. 563). Belirli bir toplantıyı öğrenmenin yolu, o gruba ya da yerel merkez ofise veya intergrupa sormaktır.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, Birinci Baskı İçin Önsöz; 3. Bölüm xiv; 32–34 1939 (s. 34 dipnotu 2003’ten sonraki bir baskıdandır)
Alcoholics Anonymous, Ek I, Uzun biçim ve kısa biçim 562–563 1946 (Uzun Biçim); kısa biçim 1950’ye gelindiğinde
Alcoholics Anonymous, Üçüncü Baskı İçin Önsöz xxii 1976
Alcoholics Anonymous, Dördüncü Baskı İçin Önsöz xxiii 2001
Üyelerin hikâyeleri, “Eksik Halka” ve “Yaşama Şansım” 285, 309 dördüncü baskı (2001)
P-17, “Adsız Alkolikler’in Bir Üyesi Kimdir?” (Bill W.) — 1946
A.A. Comes of Age — 1957
Dr. Bob and the Good Oldtimers — 1980
Pass It On — 1984
Experience, Strength and Hope (1955 tarihli ikinci baskıdan alıntılayarak) — 2003
P-16, The A.A. Group — 2018
The A.A. Service Manual — 2024–2026 baskısı

Sayfa numaraları dördüncü baskıya (2001) aittir.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynakları gösterilmiştir; Büyük Kitap © A.A. World Services, Inc.’e aittir. P-17’deki makaleler © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.