Hizmet Evet, Yönetim Hayır

Dördüncü Gelenek, bir grubun karşılaştığı en eski tehdide cevap verir: grubun dışından birinin onun nasıl yönetileceğine karar vermesi. Bunu deneyenlerden ilki de A.A.’nın kendi kurucu ortağıydı. Bill W. bütün hareketi New York’tan yönetmek istedi ve ne olduğunu kendisi anlattı (A.A. Comes of Age): “Ama kısa sürede böyle bir şeyin mümkün olmadığını gördüm. A.A.’nın Genel Merkezindeki hiç kimse için de mümkün değildi.” Gruplar ona açıkça cevap verdi: “New York’ta ya da başka herhangi bir yerde kişisel bir yönetimimiz olmayacak. Hizmet, evet. Ama yönetim, hayır.” Uzun Biçim onların cevabını yazıya döktü (Büyük Kitap, s. 563): “Kendi işleri bağlamında hiçbir A.A. grubu vicdanları hariç bir otoriteye karşı sorumlu olmamalıdır.” Kendi işleri, grubun kendi işi demektir: nerede ve ne zaman toplandığı, toplantının nasıl yürüdüğü, kimin hizmet ettiği, bağış kutusunun neyi karşıladığı. Başka hiçbir otorite, hiçbir otorite yok demektir: ne kurucu, ne New York’taki ofis, ne de ev sahibi. A.A.’yı başlatanlardan biri bir grubu dışarıdan yönetemediyse, hiç kimse yönetemez. Bugün dışarıdaki yönetici çoğunlukla bina oluyor: toplantının saatini, biçimini ve yöneticisini belirleyen, programı değişince de toplantıyı sona erdirebilen bir kurum. Bu akşam deneyin: toplantınızın nasıl yürüyeceğine kimin karar verdiğini ve üyelerin en son ne zaman bu konuda oy kullandığını sorun.