شهرت و پول

نیروهایی که از بیرون یک اتاق AA را در اختیار می‌گیرند همان چهار نیرویی‌اند که بیل و. در درون یافت، و همیشه با ظاهری درست‌کار می‌آیند. او گفت AA در آغاز با تهدیدهایی بدتر از الکل روبه‌رو شد (AA به بلوغ می‌رسد): «این‌ها خواست قدرت، سلطه، شهرت و پول بود. خطرشان بیشتر بود چون همیشه با خودبرحق‌پنداری، توجیه خود و نیروی ویرانگر خشم پشتیبانی می‌شد، که معمولاً خود را به صورت خشم به‌حق پنهان می‌کرد.» «پنهان می‌کرد» یعنی لباس مبدل می‌پوشید. حالا اتاقی را ببینید که از بیرون تصاحب شده. یک مرکز درمان قدرت می‌گیرد: کارکنانش تعیین می‌کنند چه کسی جلسه را می‌گرداند. سلطه می‌گیرد: قالب جلسه مال برنامه است. شهرت می‌گیرد: بروشورش می‌گوید میزبان AA است. و پول می‌گیرد: جلسه بخشی از چیزی است که بیمهٔ مراجع یا دولت برایش پول می‌دهد. هر تکه با این توضیح داده می‌شود که به الکلی‌های بیشتری کمک می‌کند، و همین توضیح همان خودبرحق‌پنداری است. متن کامل کل را بالاتر از هر جزئی از آن نگه می‌دارد (کتاب بزرگ، ص. ۵۶۳): «از این رو منافع مشترک ما در رأس قرار می‌گیرد.» منافع AA، نه منافع یک مرکز. یک برنامه می‌تواند نیت خیر داشته باشد و باز هر چهار را بخواهد. امشب امتحانش کنید: نام ببرید چه کسی از وجود جلسهٔ شما قدرت، شهرت یا پول به دست می‌آورد، و بپرسید آیا کسی از آن‌ها عضو گروه است.