پیش‌نمونه‌ای شوم

نخستین آزمون بزرگ یگانگی AA از موفقیت آمد، وقتی مقاله‌ای در یک مجله هزاران الکلی را به جست‌وجوی گروه‌هایی فرستاد که به‌سختی وجود داشتند. مارس ۱۹۴۱: نوشتهٔ جک الکساندر در ساترداِی ایونینگ پست (Saturday Evening Post). بیل و. (AA به بلوغ می‌رسد): «آن‌وقت نیاگارایی واقعی سرازیر شد و هزاران نامه و هزاران الکلی بر ما فرو ریخت.» بعد فشار بر گروه‌ها: «پیش‌تر هم پیش‌نمونه‌ای شوم از مشکلات گروه‌های قارچ‌گونه دیده شده بود؛ نزاع بر سر رهبری، پول، عضویت، باشگاه‌ها، سوءاستفاده از نام AA، گدایی و حتی عشق‌بازی.» «شوم» یعنی تهدیدآمیز؛ «قارچ‌گونه» یعنی با سرعت سر برآوردن. و وقتی صدها گروه تازه می‌خواستند شکل بگیرند، «شبح‌های تفرقه و فروپاشی به ابعادی هراس‌انگیز رسید.» هر نزاع آن فهرست دربارهٔ امور خود گروه است، و هرکدام می‌توانست اتاقی را دو نیم کند. متن کامل همه را با یک ترتیب جواب می‌دهد (کتاب بزرگ، ص. ۵۶۳): «از این رو منافع مشترک ما در رأس قرار می‌گیرد.» نه رهبری من، پول من، باشگاه من، نام من. امروز هر وقت جلسه‌ای سریع رشد کند یا دیده شود، همان فهرست برمی‌گردد: چه کسی آن را می‌گرداند، چه کسی پول را نگه می‌دارد، نام چه کسی بر در است. امشب امتحانش کنید: یک کلمه از فهرست بیل را برگزینید و بپرسید آیا همین حالا دعوای گروه شماست.