هیچ مرجع دیگری

سنت چهارم دربارهٔ این است که چه کسی کار و بار گروه را اداره می‌کند، و این شایعه که معنایش «آنچه در این جلسه می‌گذرد در همین جلسه می‌ماند» است، دقیقاً همین را پنهان می‌کند. متن کامل را پیش از آنکه کسی برایتان توضیح دهد بخوانید (کتاب بزرگ، ص. ۵۶۳): «هر گروه AA در امور خود نباید در برابر هیچ مرجعی جز وجدان خودش پاسخ‌گو باشد.» در آن حرفی از رازداری نیست. امور خود گروه، کار و بار خود گروه است: زمان، مکان، قالب، پول، اینکه چه کسی و تا چه مدت خدمت کند. تاریخچهٔ خود کتاب بزرگ دربارهٔ سنت‌ها آن را در چند کلمه می‌گوید (کتاب بزرگ، ص. xix): «هر گروه قرار بود مستقل باشد». مستقل یعنی خودگردان: گروه خودش تصمیم می‌گیرد و پاسخ‌گوی تصمیم‌هایش است. هر چه جلسه دربارهٔ حریم خصوصی تصمیم بگیرد، این جمله دربارهٔ آن نیست. وقتی سنت چهارم مثل قاعده‌ای برای سکوت آموزش داده شود، جلسه یاد می‌گیرد سکوت کند و هرگز یاد نمی‌گیرد که می‌تواند رأی بدهد. آن‌وقت هر که واقعاً جلسه را اداره می‌کند، چه یک مکان، چه کارکنانش، چه یک قدیمی پرنفوذ، هرگز مجبور نیست با وجدان گروه روبه‌رو شود. امروز این شعار در پایان جلساتی بلند خوانده می‌شود که حتی یک بار هم جلسهٔ کاری نداشته‌اند. امشب آن را بیازمایید: از کسی در جلسهٔ خود بپرسید سنت چهارم چه می‌گوید، بعد صفحهٔ ۵۶۳ را به او نشان دهید.